งแล้ว” ป้าเหอเอ่ยอย่างงุนงงว่า “ฮูหยินติงมาทำอะไรที่ภูเขามังกรเมฆในเวลานี้? หากพวกเราไม่ได้เตรียมจะไปเฝินหยางเลยหลังจากเทศกาลไหว้พระจันทร์ ก็กลับไท่หยวนไปตั้งนานแล้วเช่นกัน…”
ถึงอย่างไรก็ไม่มีทางที่จะมาเยี่ยมพวกนางอย่างไร้สาเหตุ
เจียงเซี่ยนให้สาวใช้เชิญแม่นมของตระกูลติงเข้ามา แต่นางกลับอ้างว่าต้องหลีกเลี่ยง แล้วค่อยๆ ชมทิวทัศน์ในบ้านตลอดทาง พลางกลับเรือนของตนเอง และนอนกลางวันให้เต็มที่สักตื่น
วันรุ่งขึ้น ฮูหยินติงมาเยี่ยม
ฮูหยินเหอกับเจียงเซี่ยนต้อนรับฮูหยินติงด้วยกัน
ทั้งสองฝ่ายคุยกันเล็กน้อย ฮูหยินติงเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ตระกูลซือ และตำหนิติงหวั่นที่ครั้งนี้ไม่ได้มาพร้อมกับมารดา “ถึงอย่างไรก็อายุน้อย ปกติข้าจะสั่งสอนนางว่าต้อง ‘ไม่มองสิ่งที่ผิดจารีตประเพณี’ นางก็ไม่บอกเรื่องนี้กับข้าจริงๆ หากไม่ใช่เพราะหลายวันก่อนข้ามีเรื่องถามแม่นมข้างกายนาง เกรงว่าจนถึงวันนี้ก็ยังไม่รู้ ตงจื้อสบายดีหรือไม่? หลังจากนั้นพวกเจ้าก็มาหลบร้อนที่ภูเขามังกรเมฆทันที แต่ฮูหยินจวงกลับวิ่งพล่านไปทั่วในเมืองไท่หยวนทั้งวัน ตอนนี้คิดดูแล้ว นางก็ทำเกินไปเช่นกัน”
เจียงเซี่ยนนึกถึงการต่อสู้ระหว่างตระกูลหลี่กับตระกูลจ
