ส่งแม่นมเฉิงกับฉิงเค่อออกไปข้างนอกหน้าประตู
ฮูหยินจวงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยกับนายหญิงทั้งสองของตระกูลหยวนว่า “หากรู้ว่าเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก ข้าก็น่าจะกลับเร็วหน่อย ตระกูลหยวนจะได้ไม่ต้องแยกกันทำงานเพื่อส่งคน แม้แต่สาวใช้คนหนึ่งยังจริงจังมาก”
นายหญิงทั้งสองของตระกูลหยวนไม่อาจพูดอะไรได้ ทว่าถูกฮูหยินจวงพูดแบบนี้ ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะกลืนไม่ค่อยเข้าคายไม่ค่อยออก
ไม่ว่าอย่างไรฉิงเค่อก็เป็นเพียงสาวใช้คนหนึ่งเช่นกัน
พวกนางทำแบบนี้ก็ประจบประแจงมากเกินไปจริงๆ
แต่ฉิงเค่อเติบโตมาในวัง จึงเจอเรื่องแบบนี้มาเยอะมากแล้ว
เวลาเจียงเซี่ยนทำไม่ถูก นางยังโต้แย้ง นับประสาอะไรกับคนระดับสามเล็กๆ!
ฉิงเค่อยิ้มเยาะทันที และเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงว่าจะเจอฮูหยินจวงที่นี่ เมื่อครู่ข้ายังคิดว่าข้าดูผิดไป ใต้เท้าเวินไปอวิ๋นหนานแล้ว คงจะกลับมาไม่ได้หลายปี ทำไม? ฮูหยินจวงไม่เตรียมพวกของพื้นเมืองสำหรับเดินทางไปต่างเมืองให้พี่น้องของตนเอง?”
ฮูหยินจวงโกรธจัด และเอ่ยว่า “เป็นแค่เด็กสาวคนหนึ่ง กลับกล้าพูดจาต่อหน้าข้า…”
เพียงแต่นางยังพูดไม่จบ ฉิงเค่อก็มองจากบนลงล่างแล้ว และเอ่ยอย่างดูถูกว่า “มิน่าเล่าจนถึงตอนนี้เวินเผิงก็ยังไม่รู้ว
