องเขาจึงต้องเลียนแบบเอ๋อหวงและหนี่ว์อิงกับลูกสาวของตระกูลที่มั่งคั่ง…”
หลี่เชียนหัวเราะเสียงดัง และกระซิบข้างหูนางว่า “สรุปแล้วเจ้าโกรธที่บัณฑิตคนนั้นจิตใจคับแคบหรือโกรธที่พ่อของลูกสาวของตระกูลที่มั่งคั่งคนนั้นถูกเหยียดหยามแล้วยังยอมแต่งงานกับบัณฑิตกันแน่?”
ลมหายใจอันอบอุ่นของเขากระทบหลังหูของเจียงเซี่ยน หูของเจียงเซี่ยนแดงทั้งแถบทันที ในใจยิ่งลนลานจนทำอะไรไม่ถูก
“น่า…น่าโกรธทั้งนั้น!” นางเอ่ยพลางขยับไปข้างหลัง อยากหลบเลี่ยงท่าทางที่สนิทสนมเกินไปของหลี่เชียน “บัณฑิตคนนั้นใจแคบ ส่วนลูกสาวของตระกูลที่มั่งคั่งยอมเป็นเมียน้อยให้คนอื่น ก็ไม่รู้จักละอายใจ ลูกสาวของอาจารย์ผู้มีพระคุณยิ่งแปลกมาก ยอมให้ผู้หญิงคนอื่นเข้ามาแทรกระหว่างพวกเขาสามีภรรยา นางคงจะไม่ชอบสามีของนางด้วยซ้ำ เพียงแค่อยากได้ชื่อเสียงอันจอมปลอมเท่านั้น…”
เจียงเซี่ยนบ่นไม่จบไม่สิ้น ยิ่งแลดูร้อนตัว
หลี่เชียนยิ้มเล็กน้อย และงับหูของนางเบาๆ
ราวกับมีแสงไฟแล่นผ่านร่างของนาง เจียงเซี่ยนร้องว่า “อ๊ะ” และหนีไปที่มุมเตียง นางถลึงตามองหลี่เชียน และเอ่ยว่า “ถ้าเจ้าทำแบบนี้อีก ก็ไปนอนห้องข้างนอก”
หลี่เชียนหน้าด้าน จึงไม่ใส่ใจแม้แต่
