ุกไปส่งหลี่เชียน แต่กลับถูกหลี่เชียนกดลงไปในผ้าห่ม แถมยังปลอบใจนางนานมาก บอกประมาณว่า “อีกไม่นานข้าก็จะมาเยี่ยมเจ้าแล้ว” ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นอย่างยากลำบาก จินเซียวก็ส่งคนมาเร่งให้หลี่เชียนออกเดินทางแล้ว
หลี่เชียนถึงนึกถึงสิ่งที่รับปากจินเซียวเมื่อวาน
เขาทำได้เพียงบอกเจียงเซี่ยนอย่างลวกๆ หอมหน้าผากของเจียงเซี่ยน และพาผู้ติดตามไปจากบ้านที่ตั้งอยู่ที่ภูเขามังกรเมฆของตระกูลหลี่
เจียงเซี่ยนเศร้าจนถึงเที่ยงถึงจะลุก
เพราะหลี่เชียนไปแล้ว ไม่มีคนที่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยง หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงฝึกคัดตัวอักษรแล้วก็มาเล่นกับเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนมองเหอถงเหนียงที่นุ่มนวลจนเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อย แล้วก็คึกคักขึ้นมาทันที
นางแต่งตัวพักหนึ่งแล้วไปหาฮูหยินเหอกับหลี่ตงจื้อและเหอถงเหนียง
หายากที่วันนี้ฮูหยินเหอจะไม่สวดมนต์อยู่
เจียงเซี่ยนหลบเลี่ยงหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียง และเอ่ยถึงจินเฉิง
พอฮูหยินเหอได้ยินก็ตกลงทันที กลัวแต่ว่าตระกูลจินจะไม่ตกลง จึงจูงมือของเจียงเซี่ยนเข้าไปในห้องนอน และถามนางเสียงเบาว่า “เรื่องนี้เชื่อถือได้หรือไม่? อย่าให้ทางพวกเราตกลงแล้ว แต่ตระกูลจินกลับไม่ได้คิดเช่นนี้
