่สังเกตเห็นความผิดปกติของเจียงเซี่ยน เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เอ่ยว่า “เจ้ายังจำที่ข้าเคยบอกเจ้าก่อนหน้านี้ได้หรือไม่ ก่อนที่ท่านลุงจะเสียชีวิต แต่งงานกับท่านป้าหลายปีก็ไม่มีลูก จึงเก็บเด็กคนหนึ่งกลับมา ชื่อหลี่เสว่…”
“จำได้สิ!” สิ่งที่หลี่เชียนบอกนาง นางจำได้หมด
เพียงแต่คนที่ชื่อหลี่เสว่นี้ไม่ปรากฏตัวตอนที่นางแต่งงาน คิดว่าคงเกิดอะไรขึ้น ทว่านางก็ไม่อาจถามอะไรมากได้ ตอนหลังจึงลืมเรื่องนี้ไปแล้ว
“หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับนางอย่างนั้นหรือ?” เจียงเซี่ยนถาม
หลี่เชียนเอ่ยอย่างลังเลว่า “ตอนที่พวกเราไปฝูเจี้ยน นางหมั้นแล้ว เป็นตระกูลที่อยู่หมู่บ้านเดียวกับพวกเรา ท่านพ่อไม่รู้ว่าพวกเราจะไปฝูเจี้ยนนานแค่ไหน แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะกลับมาได้หรือไม่ จึงให้พี่หญิงกับพี่เขยแต่งงานกัน หลังจากพวกเขาแต่งงานก็ใช้ชีวิตสุขสบายทีเดียว ยังมักจะได้รับจดหมายที่พี่หญิงฝากคนนำมาอยู่บ่อยๆ ด้วย แต่พอพวกเรากลับถึงซานซีถึงรู้ว่า ที่แท้พี่เขยป่วยตายไปตั้งแต่สามปีก่อน ส่วนลูกชายคนหนึ่งกับลูกสาวคนหนึ่งที่พี่หญิงให้กำเนิดก็ตายแล้วเหมือนกัน…”
เจียงเซี่ยนตกตะลึง และเอ่ยว่า “เจ้าไปจัดการที่บ้านของพี่เขยเจ้ามาแล้วอย่าง
