นั้นหรือ?”
เวลานี้ตระกูลหลี่เป็นขุนนาง ต่อให้หลี่เสว่หมั้นกับตระกูลที่ยากจนและฐานะต่ำต้อยแค่ไหน ตามหลักแล้วครอบครัวสามีของหลี่เสว่ก็ไม่กล้าแย้งตระกูลหลี่
“ใช่แล้ว!” หลี่เชียนลูบหน้าผากอย่างอ่อนเพลีย และเอ่ยเสียงเบาว่า “ลูกสาวที่แต่งออกไปเหมือนน้ำที่สาดออกไป ตระกูลของพวกเขาอยากให้พี่หญิงรักษาพรหมจรรย์ พี่หญิงก็ยอม เดิมทีเรื่องนี้ก็เข้าใจได้ ตระกูลของพวกเราจึงไม่อาจเข้าไปก้าวก่ายได้เช่นกัน แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากตระกูลของพวกเขารู้ว่าตอนนี้ท่านพ่อเป็นแม่ทัพซานซี แถมข้ายังแต่งงานกับท่านหญิง ก็อยากให้พี่หญิงแต่งงานกับพ่อหม้ายที่อายุเกือบห้าสิบปีในตระกูลของเขา พี่หญิงไม่ยอม…”
เจียงเซี่ยนตกตะลึง และเอ่ยว่า “อย่างน้อยที่สุดปีนี้พี่หญิงก็เป็นผู้หญิงที่กำลังอยู่ในวัยสาวและสวยใช่หรือไม่?”
“อืม!” หลี่เชียนฝืนยิ้มพลางพยักหน้า “ปีนี้พี่หญิงยี่สิบแปดแล้ว”
เจียงเซี่ยนถูกเจตนาร้ายนี้ทำร้ายอีกครั้งแล้ว จึงเอ่ยอย่างโมโหว่า “พวกเขาช่างคิดออกมาได้จริงๆ!”
“ดังนั้น…” หลี่เชียนมองเจียงเซี่ยน และเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “ข้าไม่ได้ปรึกษาเจ้า ก็รับคนกลับมาแล้ว แต่ข้าไม่ให้นางเข้ามาอยู่ ทว่าจัดใ
