พื้นจนเป็นรอย ทุกคนยังบอกว่า ครั้งนี้ตระกูลจวงลงทุนเยอะมาก...”
เขายังพูดไม่จบ เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นในใจของเจียงเซี่ยนแล้ว
นางเอ่ยแทรกปิงเหอว่า “เรื่องนี้ท่านแม่ทัพของพวกเจ้าว่าอย่างไร?”
“เรื่องอวยพรวันเกิดหรือขอรับ?” ปิงเหอพูดอยู่ นัยน์ตาก็ฉายแววเจ้าเล่ห์อีกครั้ง “ท่านแม่ทัพของพวกเราบอกแล้วว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยสงบ ตระกูลจวงทำตัวเอิกเกริก หากเจอโจรระหว่างทางก็ยุ่งยากแล้ว!”
ก็รู้ว่าเจ้าหมอนี่จะทำแบบนี้!
เจียงเซี่ยนกลืนไม่ค่อยเข้าคายไม่ค่อยออก
ทว่ากลับเป็นห่วงหลี่เชียนมากกว่า
ติงหลิวไม่ช่วยออกหน้าให้ใต้เท้าจวง เช่นนั้นคนที่ใต้เท้าจวงสามารถพึ่งพาได้ในเวลานี้ก็คือน้องชายของภรรยาเขาที่ดำรงตำแหน่งสูงที่เมืองหลวงแล้ว
ฉวยโอกาสที่อวยพรวันเกิดให้แม่ยายส่งของขวัญจำนวนมากไปขอความช่วยเหลือจากน้องชายของภรรยา…หลี่เชียนสามารถขัดขวางได้ครั้งหนึ่ง สามารถขัดขวางครั้งที่สองได้ แต่กลับขัดขวางได้ไม่หมดทุกครั้ง
หากอยากให้เรื่องนี้จบอย่างสมบูรณ์ เวลานี้มีแต่ต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
ทว่าจะให้ใครไปทำเรื่องนี้ดี?
เจียงเซี่ยนลูบลายพันกิ่งดอกไม้สีเขียวขจีบนถ้วยชาพลางคิด ทันใดนั้นภาพของเฉาเซวียนก็ปรากฏขึ้นในความคิดของ
