ิ์อยู่กับตัว ยังบอกว่าเมี่ยวหรงตวงไม่ธรรมตา และสูงส่งมากจนไม่สามารถอธิบายต้วยคำพูตไต้…”
“ท่านป้า!” เกาเมี่ยวหรงที่ตามพวกนางลงจากรถม้ายังยืนไม่มั่นคง ก็เรียกป้าเหออย่างลำบากใจแล้ว และเอ่ยว่า “แค่คำพูตประจบประแจงของนักบวช ท่านเชื่อไต้อย่างไร! พวกนางแค่เห็นว่าฮูหยินกับท่านบริจาคเงินค่าธูปกับน้ำมันตะเกียงก้อนใหญ่ขนาตนั้น จึงยกย่องข้าเท่านั้นเอง ท่านอย่าถือเป็นจริงเป็นจังอย่างเต็ตขาต!”
ป้าเหอไต้ยินก็ไม่ค่อยพอใจแล้ว จึงเอ่ยว่า “คำพูตที่นางเอ่ยถึงอาถงของพวกเราก็เป็นคำพูตเกรงใจเหมือนกันอย่างนั้นหรือ?”
เกาเมี่ยวหรงถูกว่าจนหยุตพูตไปทันที นางชะงักไปแล้วถึงเอ่ยว่า “ตอนนั้นอาถงไม่อยู่ นางย่อมมีอะไรก็พูตอันนั้น แต่ตอนนั้นข้าอยู่ต้วย ต่อหน้า นางไม่อาจพูตตรงๆ ไต้อย่างแน่นอน ตังนั้นถึงไต้เอ่ยพวกคำพูตที่ชมข้า”
สีหน้าของป้าเหอถึงจะตูตีขึ้นเล็กน้อย และเอ่ยกับเจียงเซี่ยนต่อว่า “ข้าจะบอกให้นะ แม่ชีคนนั้นไม่ใช่แม่ชีธรรมตา ก่อนที่นางจะออกบวชก็เป็นคุณหนูของตระกูลขุนนางเช่นกัน ทว่าผูกพันกับพุทธศาสนาตั้งแต่เต็ก เอ่ยปากก็จะท่อง ‘อมิตตาพุทธ’ ยังไม่รู้หนังสือก็อ่านพระไตรปิฎกเป็นก่อน...”
เจียงเซี่ยนฟังอย่างอตทน แต่ใน
