..ที่นั่นอากาศร้อนมาก ทุกคนก็ต้มชาแบบนี้เป็นเครื่องดื่มคลายร้อน จะได้ไม่เป็นไข้แดด ตอนที่ข้าเพิ่งเริ่มไปไม่ยอมดื่ม ตอนหลังถูกท่านพ่อบังคับให้ดื่มสองสามครั้ง ก็ค่อยๆ ชินกับรสชาตินี้แล้ว”
เจียงเซี่ยนจิบคำเล็กๆ ขมจนเกือบจะพ่นออกมา
หลี่เชียนก็หยอกนางว่า “ดื่มนิดเดียวแค่นี้ วันนี้เจ้ากินของปิ้งย่าง ระวังจะเป็นร้อนใน”
เจียงเซี่ยนทำหน้ากลุ้มและดื่มจับเลี้ยง
ไม่รู้ว่าหลี่เชียนเสกพวกผลซิ่งเชื่อมที่นางชอบที่สุดออกมาจากไหน “กินแล้วเปลี่ยนรสชาติ”
เจียงเซี่ยนกินติดกันสามชิ้นถึงจะหยุด ทว่าพอนางหยุด และเงยหน้าขึ้นกลับพบว่าสายตาของหลี่ตงจื้อ เหอถงเหนียง และเกาเมี่ยวหรงต่างจับจ้องมาที่นาง เจียงเซี่ยนหน้าแดงเล็กน้อย
หลี่ตงจื้อมองพวกเขาด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน สายตาทอประกายแสงแห่งความสุข
แต่เหอถงเหนียงกลับทำหน้าอิจฉามาก แล้วเหลือบมองไปทางเตาปิ้งย่างของพวกหลี่หลินอย่างไวมาก
มีแต่เกาเมี่ยวหรงที่เม้มปากยิ้ม และหันหน้าไปถามหลี่หลินด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “พวกท่านกินอิ่มหรือยัง? พวกเราจะไปนั่งใต้ต้นไม้สักครู่หรือไม่”
สถานที่ที่พวกเขาเลือกปิ้งย่างอยู่บนเนินเล็กๆ จากบนเนินเล็กๆ มองลงไป สามารถมองเห็
