ิดว่าจะยกไปให้หลี่เชียน ทว่าใครจะรู้ว่าพอหันตัวกลับเจอหลี่เชียน
เขาก็ถือจานอยู่เช่นกัน เพียงแต่สิ่งที่วางอยู่ในจานเป็นหมั่นโถวแผ่นไม้หนึ่ง
หมั่นโถวแผ่นนั้นถูกย่างจนเป็นสีทอง โรยเกลือที่เหมือนน้ำค้างแข็งเล็กน้อย ดูน่ากินมาก
“เจ้ากินอันนี้!” หลี่เชียนยื่นจานให้เจียงเซี่ยน “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าย่างสุกหรือยัง เจ้ากินพวกเนื้อน้อยหน่อย”
เจียงเซี่ยนมองเนื้อที่อยู่ในจานในมือของตนเอง และหัวเราะออกมา
———————————–