ล้วก็กลับ จะได้เข้าเมืองทันก่อนที่ประตูเมืองไท่หยวนจะลั่นดาล”
รีบเดินทางแบบนี้เหนื่อยมาก
หลี่เชียนยิ้มและเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะเอาม้าไปสองตัว”
เจียงเซี่ยนคิดแล้ว ก็แอบสั่งให้ฉิงเค่อไปหาช่างเย็บปักถักร้อยที่ชำนาญ ทำผ้าห่มผืนเล็กที่ใส่ฝ้ายเยอะมากให้หลี่เชียน ให้เขาคลุมไว้บนอานม้า หลี่เชียนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทว่ากลับไม่อาจปัดความหวังดีของเจียงเซี่ยนได้ ถึงแม้จะรับไว้แล้ว แต่กลับเก็บไว้ในหีบที่ค่ายทหารตลอด ตอนหลังกรีธาทัพไปทำสงครามที่ไกล ก็พกไว้ข้างกายด้วย ทว่ากลับไม่เคยใช้ เจียงเซี่ยนไม่รู้ว่า ทุกครั้งที่ทำให้เขาผืนหนึ่ง หลี่เชียนก็จะเก็บไว้ตลอด และวันที่หกเดือนหกของทุกปีก็จะเอาออกมาตากแดด
เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องคุยกันทีหลัง
วันนี้ทุกคนรีบเดินทางต่างก็เหนื่อยเล็กน้อย นอนไปตื่นหนึ่ง ถึงตอนเย็นพระอาทิตย์ตกจึงจะดีขึ้น
หลี่หลินเรียกหลี่เชียนไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน เด็กรับใช้ที่ถ่ายทอดคำพูดยังบอกว่า “คุณชายหลี่หลินยังเรียกคุณชายรองกับคุณชายสามไปด้วย ตั้งที่ย่างเนื้อในลานกว้างหลังเขาแล้ว บอกว่าจะย่างเนื้อที่หลังเขาขอรับ!”
หลี่เชียนได้ยินแล้วก็ถามเจียงเซี่ยนว่า “อยา
