วเปลี่ยนเป็นดูแย่มากทันที
เจียงเซี่ยนเห็นว่าไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรสักนิด จึงยิ้มพลางแก้หน้าให้นายหญิงหนิว “คุณหนูคงจะมีธุระอะไรบางอย่าง ไม่อย่างนั้นท่านพาคุณหนูหนิวกลับไปเถอะ ตอนที่ข้าอายุเท่าคุณหนูหนิวก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ไม่ชอบออกไปเข้าสังคมกับผู้ใหญ่ อยากจะนอนอ่านนิยายอยู่บนเตียงทุกวัน”
“เอ๋!” คุณหนูหนิวมองเจียงเซี่ยน สีหน้าอ่อนลงมาก
ผู้หญิงคนนี้คงจะไม่ได้ชอบอ่านนิยายเหมือนไป๋ซู่ใช่หรือไม่?
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม
หน้าของนายหญิงหนิวแดงจนเหมือนเลือดจะหยดลงมาได้แล้ว
“เช่นนั้นข้ากับนางขอตัวก่อน” นางกลัวว่าลูกสาวจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก เสียหน้าไปหมดเกลี้ยงแล้ว เอ่ยกับเจียงเซี่ยนอย่างเกรงใจด้วยความกระวนกระวายใจเล็กน้อย นางกับคุณหนูหนิวก็ขอตัวก่อน
เจียงเซี่ยนเพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก
นางยิ้มพลางส่ายหน้า และถามฉิงเค่อว่า “นายท่านเก้าหนิวไม่กลับหรือ?”
ฉิงเค่อส่งคนไปถาม ไม่นานก็มาตอบนางว่า “ไม่กลับเจ้าค่ะ กำลังดื่มกับท่านแม่ทัพอย่างมีความสุขอยู่เลย!”
เขาไม่รู้ว่าภรรยากับลูกสาวของตนเองกลับแล้วอย่างนั้นหรือ?
เจียงเซี่ยนส่ายหน้า และคิดว่านายท่านเก้าหนิวก็เป็นคนที่มีความสามารถเช่นก
