้ว่าชอบ แต่ก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าเกลียดเกาเมี่ยวหรง
นางเอ่ยอย่างเฉยชาว่า “คุณหนูเกาก็ไปหลบร้อนกับพวกเราด้วยหรือ! ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ”
เกาเมี่ยวหรงยิ้มเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ได้รับความเมตตาจากฮูหยิน ชวนข้าไปภูเขามังกรเมฆด้วย ขอให้ท่านหญิงโปรดชี้แนะด้วยเจ้าค่ะ” นางเอ่ยพลางมองหลี่เชียนครั้งหนึ่ง
หลี่เชียนยิ้มบางๆ
เจียงเซี่ยนรู้สึกโกรธทันที
แม้จะรู้ว่านี่เป็นเพียงคำทักทายอย่างสุภาพที่ธรรมดามาก นางก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี
ดังนั้นเจียงเซี่ยนจึงคุยกับเกาเมี่ยวหรงเล็กน้อยอย่างลวกๆ และทักทายหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียง แล้วก็ตามหลี่เชียนกลับโรงเตี๊ยม
โรงเตี๊ยมมีอายุเล็กน้อยแล้ว บางทีอาจจะเพราะนักเดินทางจากไท่หยวนมากมายที่จะไปหลบร้อนที่ภูเขามังกรเมฆมักจะพักที่นี่คืนหนึ่ง ธุรกิจของโรงเตี๊ยมจึงเจริญรุ่งเรือง ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปพักมีคนมาทำความสะอาดแล้ว ทว่าอย่างไรเจียงเซี่ยนก็รู้สึกว่าไม่สะอาด จนกระทั่งไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อหยิบผ้าห่มกับฟูกที่นางใช้ประจำออกมาปู นางได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยของผ้าห่มกับฟูก ถึงจะค่อยๆ อารมณ์ดีขึ้น
หลี่เชียนยิ้มตลอด และสั่งให้ชีกูหาคนที่ทำอาหารเป็นจากในแม่บ้านที่ต
