ยกกับนางแม้แต่เค่อเดียว ทว่าก็รู้ว่าหากตนเองอยากไปภูเขามังกรเมฆทุกสามวันจริงๆ มีเรื่องของตระกูลจวงแทรกอยู่ตรงกลาง เขายังไม่กล้ารับประกันจริงๆ
“เช่นนั้นถึงเวลานั้นค่อยว่ากันเถอะ!” เขาเอ่ยอย่างคลุมเครือ แต่ในใจกลับตัดสินใจว่าหากว่างก็จะมาอยู่เป็นเพื่อนเจียงเซี่ยน
——————————————————-
เกาเมี่ยวหรงกำลังนั่งอยู่ในห้องพักของฮูหยินเหอ นางช่วยพวกเสี่ยวฮุ่ยเก็บของ พลางทำหน้ามุ่ยและบ่นกับฮูหยินเหอว่า “ข้ายังคิดว่าท่านหญิงรู้ว่าข้าตามท่านไปภูเขามังกรเมฆด้วยเสียอีก? แต่ดูท่าทางของท่านหญิง เหมือนจะไม่รู้อะไรเลย!”
ฮูหยินเหอลำบากใจเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเอ่ยว่า “ข้าเคยถามท่านหญิงแล้ว ท่านหญิงให้ข้าตามสบาย ข้าก็คิดว่าไม่ควรทิ้งเจ้าไว้ที่ไท่หยวนคนเดียว เจ้าตามพวกเราไปภูเขามังกรเมฆ จะได้อยู่เป็นเพื่อนท่านหญิงกับตงจื้อด้วย”
เกาเมี่ยวหรงได้ยินแล้วความไม่เป็นธรรมชาติก็ฉายวาบผ่านไปบนหน้าอย่างเบาบาง
ไม่รู้ว่าเป็นความเข้าใจผิดของนางหรือเปล่า นางมักจะรู้สึกว่าตั้งแต่งานเลี้ยงวันเกิดของคุณหนูสามตระกูลซือ ความสัมพันธ์ของนางกับหลี่ตงจื้อจู่ๆ ก็กลายเป็นเริ่มห่างเหินเล็กน้อย ทว่าจะบอกว่าห่างเหินตรงไหนกันแน่น
