ั้น นางก็บอกไม่ถูกในชั่วขณะ
ฮูหยินเหอเปลี่ยนเรื่อง โดยเริ่มเอ่ยถึงเรื่องการเรียนของหลี่ตงจื้อกับนาง
เกาเมี่ยวหรงทำจิตใจให้สดชื่น และคุยเป็นเพื่อนฮูหยินเหอ
การเก็บเสียงของโรงเตี๊ยมต่างไม่ดี เสียงของชีกูดังมาจากข้างนอก “…เช่นนั้นก็รบกวนแม่นมไปสักครั้งแล้ว”
“ไม่รบกวน ไม่รบกวน” คนที่พูดเป็นแม่บ้านที่ทำงานหนักคนหนึ่งข้างกายฮูหยินเหอ “หายากที่ท่านจะถูกใจฝีมือของข้า ข้าไม่มีอะไรจะพูด แต่ขอให้ท่านวางใจ ข้าไม่มีฝีมืออื่น ทว่าบะหมี่ที่ทำทุกคนกลับชอบกิน ข้าจะรับใช้ท่านหญิงอย่างดีอย่างแน่นอน...”
ฮูหยินเหออดที่จะเอ่ยอย่างแปลกใจไม่ได้ “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
เสี่ยวฮุ่ยรีบออกไปสอบถาม เพียงไม่ถึงหนึ่งเค่อก็ย้อนกลับมา แล้วยิ้มพลางรายงานฮูหยินเหอว่า “คุณชายใหญ่บอกว่าท่านหญิงหิวแล้ว และสั่งให้ทำบะหมี่หมูเส้นให้ท่านหญิง จึงมีคนแนะนำแม่นมคนหนึ่งของพวกเราให้ชีกูเจ้าค่ะ”
————————————–
