ว่าลูกสาวข้าถูกหลี่ตงจื้อรังแก ตระกูลของพวกท่านยังมีเหตุผลอย่างนั้นหรือ?”
“ฮูหยินจวงเอ่ยเช่นนี้ก็ไม่ถูกแล้ว!” เจียงเซี่ยนเอ่ยแทรกฮูหยินจวง และนั่งลงตรงฝั่งที่ตำแหน่งค่อนข้างสูงศักดิ์ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มว่า “หากข้าจำไม่ผิด ปีนี้คุณหนูจวงอายุสิบสองปีแล้วใช่หรือไม่! ปีนี้น้องหญิงของพวกเราเพิ่งจะอายุแปดปี!”
เด็กสาวที่อายุสิบสองปีถูกเด็กสาวที่อายุแปดปีรังแก เป็นเพราะเด็กสาวที่อายุสิบสองปีไร้ความสามารถเกินไปหรือเพราะเด็กสาวที่อายุแปดปีเก่งเกินไปแล้ว?
ฮูหยินจวงพูดไม่ออก
เจียงเซี่ยนยิ้มเยาะ
ภาพที่ลูกสาวซบหัวเข่าของนางและร้องไห้อย่างเสียใจจนถึงที่สุดผุดขึ้นในความทรงจำของฮูหยินจวง นางจึงโกรธขึ้นมาทันที จนพาลโกรธและวางถ้วยชาในมือลงบนโต๊ะชาอย่างแรง แล้วมองเจียงเซี่ยนพลางเอ่ยว่า “ตามที่ท่านหญิงเอ่ย ลูกสาวข้าเป็นคนรังแกคุณหนูหลี่หรือ? ตอนนั้นไม่เพียงแต่คุณหนูเหอที่อยู่ด้วย คุณหนูสามตระกูลซือ กระทั่งคุณหนูเกาของบ้านพวกท่านก็อยู่ด้วยเช่นกัน!”
ได้ยินฮูหยินจวงเอ่ยถึงเกาเมี่ยวหรง เจียงเซี่ยนก็อดที่จะเลิกคิ้วเล็กน้อยไม่ได้ แล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า “ฮูหยินพูดมีเหตุผล ข้าว่าแบบนี้ดีกว่า เชิญพวกคุณหนูที่อยู่ด้ว
