คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่ได้ยินข่าวนี้ก็ตบมือแสดงความยินดีกับน้องสาว
นี่ทำให้ฮูหยินลู่ไม่รู้จะพูดอะไรดี นานมากถึงจะเอ่ยว่า “เจ้าดีใจเรื่องอะไร? ฮูหยินจวงเป็นคนที่ยอมเลิกราง่ายๆ อย่างนั้นหรือ เจ้าคอยดูเถอะ นางเสียหน้ามากขนาดนี้ หลังจากกลับไปจะต้องคิดหาทางลอบกัดท่านหญิงอย่างแน่นอน”
“นั่นก็ต้องให้นางมีความสามารถนี้ด้วยถึงจะถูก” คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “ถึงอย่างไร เพื่อนของศัตรูก็คือศัตรูของเรา ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อนของเรา ตอนนี้ข้าดีใจมาก”
ฮูหยินลู่ก็ดีใจมากเช่นกัน
“เจ้านี่นะ!” นางจิ้มหน้ากากของคุณหนูใหญ่ลู่อย่างจนใจ และไม่ตำหนิลูกสาว แต่เอ่ยว่า “งานเลี้ยงวันเกิดของคุณหนูสามซือแยกกันอย่างไม่มีความสุข เจ้ารับประทานอาหารเย็นมาหรือยัง? จะให้ในห้องครัวทำของกินให้เจ้าสักหน่อยหรือไม่”
“ดีมากเลย!” คุณหนูใหญ่ลู่ยิ้มออกมาสวยราวกับดอกไม้ และเอ่ยว่า “อย่าว่าแต่อาหารเย็นเลย แม้แต่อาหารเที่ยงข้าก็ไม่ได้กินสักเท่าไร จึงหิวมากตั้งนานแล้ว”
ฮูหยินลู่ลูบศีรษะของลูกสาวคนโตอย่างรักมาก แล้วหันตัวไปที่ห้องครัว สั่งให้แม่ครัวทำอาหารที่ลูกสาวคนโตชอบกินที่สุดให้นางสักสองสามอย่าง
——————————————————-
ทว่าฮูหย
