ไป่เจี๋ยทำหน้าบึ้งพลางขานว่า “เจ้าค่ะ” แล้วหันตัวจะเดินออกไปข้างนอก
ฮูหยินจวงโกรธจนแทบจะเป็นลม
นางคิดไม่ถึงว่าเจียงเซี่ยนจะวาจาคมคายแบบนี้
หากให้เจียงเซี่ยนกุเรื่องขึ้นมาและแพร่ข่าวที่หน้าของลูกสาวนางถูกน้ำร้อนลวกออกไปจริงๆ ต่อให้หน้าของลูกสาวไม่เป็นไร พอถึงตอนที่คุยเรื่องแต่งงาน ฝ่ายชายก็จะต้องสืบว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างแน่นอน กระทั่งอาจจะคิดหาทางใช้เงินซื้อคนที่อยู่ข้างกายลูกสาว และถามว่าบนตัวลูกสาวมีรอยแผลเป็นหรือไม่
ไม่ว่าจะเป็นอย่างแรกหรืออย่างหลัง ก็เป็นการโจมตีที่อันตรายถึงชีวิตต่อชื่อเสียงของลูกสาวนางทั้งนั้น
ลมหายใจของฮูหยินจวงติดอยู่ในลำคอของนาง ครู่หนึ่งถึงจะเอ่ยเสียงแหบว่า “ท่านหญิง อย่าได้ยินข่าวที่ไม่แน่ชัดเพียงนิดเดียวก็เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง ข้าบอกตอนไหนว่าบนหน้าของลูกสาวข้ามีรอยแผลเป็น?”
“เช่นนั้นก็ดี! เช่นนั้นก็ดี!” เจียงเซี่ยนเอ่ยว่า “ไม่อย่างนั้นข้าคงเป็นห่วงคุณหนูจวงจริงๆ!”
นางทำสีหน้าอย่างขอไปทีอย่างสิ้นเชิง ทำให้คนแค่เห็นก็รู้ว่านางเพียงแค่กำลังเอ่ยคำพูดเกรงใจเท่านั้น
ฮูหยินจวงจึงยิ่งโกรธ
นางอดที่จะเอ่ยเสียงเฉียบขาดไม่ได้ว่า “ท่านหญิงเอ่ยเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? หรือ
