งไท่หยวนก็รู้เรื่องนี้แล้ว
ฮูหยินติงฝืนยิ้มให้ติงหวั่นลูกสาวที่กำลังคุยกับนาง และเอ่ยว่า “ข้ายังคิดว่าท่านหญิงเจียหนานจะพยายามโต้เถียงตามเหตุผลกับฮูหยินจวง คิดไม่ถึงว่านางจะแสดงกำลังทหารเลย เดิมทีข้ายังลังเลอยู่ว่าต้องช่วยตระกูลหลี่สักหน่อยหรือไม่ เวลานี้ก็ไม่ต้องทำให้ตนเองลำบากใจแล้วเช่นกัน ท่านหญิงเจียหนานกับตระกูลหลี่ เรียกได้ว่าเป็น ‘นิสัยเหมือนกันมาก’ จริงๆ!”
ติงหวั่นก็ตกใจมากเหมือนกัน นางเอ่ยว่า “ท่านแม่ ท่านหญิงทำแบบนี้ ไม่เป็นไรหรือ? ถึงอย่างไรตระกูลจวงก็ยังมีลุงที่เป็นขุนนางอยู่ที่เมืองหลวง!”
“ดังนั้นพวกเราคอยสังเกตความเป็นไปของเหตุการณ์อย่างสงบดีกว่า!” ฮูหยินติงเอ่ยว่า “ปีหน้าจะเป็นเวลาที่ประเมินสามปีของพ่อเจ้า ข้าหวังเพียงว่าไท่หยวนอย่าเล่นลูกไม้อะไรอีกแล้ว และให้พ่อเจ้าได้ย้ายกลับไปเมืองหลวงอย่างปลอดภัย”
