ับมา จะทำหน้าอย่างไรอีก?
เจียงเซี่ยนใจเต้น และแอบรู้สึกเฝ้ารอเล็กน้อย สายตาจึงเปลี่ยนเป็นแวววาวมากขึ้น
“น้องหญิงน่ะสิ!” นางอมยิ้มพลางมองเขา แล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างต่อเนื่อง
แน่นอนว่า ปิดบังคำพูดที่คุณหนูจวงว่านางลับหลังแล้ว โดยเอ่ยอย่างคลุมเครือไปว่า ‘คำพูดไม่เหมาะสม’
ทว่ากลับทำให้หลี่เชียนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแล้ว
หากไม่กลัวว่าจะทำให้เจียงเซี่ยนตกใจ ตอนนี้เขาก็จะโกรธแล้ว
แต่ความโกรธที่เขาฝืนอดทนไว้ก็ยังทำให้เจียงเซี่ยนกลัวเล็กน้อยอยู่ดี
นางอดที่จะเตือนเขาไม่ได้ “เจ้าก็อย่าโกรธน้องหญิงเช่นกัน พวกเด็กสาวทะเลาะวิวาทกัน นั่นเป็นเรื่องที่มักจะเกิด และเดิมทีเรื่องนี้ก็ไม่ควรบอกผู้ชายที่เดินอยู่ที่เรือนด้านนอกอย่างพวกเจ้า แต่สถานการณ์ในบ้านพิเศษเล็กน้อย ฮูหยินเหอไม่มีประสบการณ์จัดการเรื่องนี้ ข้าจำเป็นต้องออกหน้า ทำอะไรก็ไม่สะดวก จึงจำเป็นต้องให้เจ้าถ่ายทอดคำพูดให้ท่านพ่อ…”
หลี่เชียนโกรธเรื่องพวกนี้ที่ไหนกัน
เขาโกรธตนเอง
ที่ไม่สามารถปกป้องเจียงเซี่ยนได้
ทำให้นางถูกคนนินทา
ทำให้นางถูกรังแก
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หลี่เชียนกระหายอำนาจขนาดนี้
ไม่ใช่แบบที่วางแผนอย่างค่อยเป็นค่อยไปและมีแผนการอยู่ใ
