นใจก่อนแล้ว ทำให้ตระกูลหลี่กลายเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลต่อราชสำนักในช่วงที่มีชีวิตอยู่ แล้วก็ส่งต่อให้ลูกชายกับหลานชายของตนเองเหมือนเจิ้นกั๋วกง แต่เป็นอำนาจแบบที่ควบคุมใต้หล้า ทำให้คนไม่กล้ามองและไม่กล้านินทาภรรยาของเขาอีก...
เขาอยากให้เจียงเซี่ยนเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวยเพราะสามีเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวย
ไม่ใช่ให้คนคิดว่านางเป็นท่านหญิงที่สูญเสียความโปรดปรานจึงถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้ชายที่ฐานะต่ำ
หลี่เชียนกำมือแน่นจนเป็นหมัด นานมากถึงจะค่อยๆ คลายออก และน้ำเสียงก็กลับมาเยือกเย็นเหมือนก่อนหน้านี้เช่นกัน “ข้ารู้แล้ว! นางเป็นน้องสาวของข้า แล้วก็ทำเพื่อปกป้องเจ้า ข้าจะไปตำหนินางได้อย่างไร? เจ้าคิดว่าข้าเป็นฮูหยินเหอหรือ? หากข้าไม่มีแม้แต่สมองแค่นี้ จะให้พวกอวิ๋นหลินล้อมอยู่รอบกายข้าและช่วยข้าทำงานอย่างเต็มอกเต็มใจได้อย่างไร!”
“เอาล่ะ! เอาล่ะ!” นานๆ ทีเจียงเซี่ยนจะร่าเริงแบบนี้ นางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าปรักปรำท่านแม่ทัพใหญ่หลี่ ข้าขอโทษท่านแม่ทัพใหญ่!”
หลี่เชียนหัวเราะ
มีสาวใช้วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าลนลาน “ท่านหญิง…” เรียกไปแล้วถึงจะเห็นว่าหลี่เชียนอยู่ที่นี่ด้วย จึงรีบเพิ่มว่า “ท่านแม่ทัพ” และ
