เอ่ยว่า “ฮูหยินจวงมาแล้ว พาคนรับใช้ที่แข็งแรงมาด้วยสิบกว่าคน จะหาฮูหยิน ฮูหยินตกใจแทบแย่แล้ว จึงให้ข้ามาขอคำแนะนำจากท่านหญิงเจ้าค่ะ!”
คิดไม่ถึงว่าฮูหยินจวงจะมาจริงๆ!
แถมยังเร็วขนาดนี้!
ไม่รู้ทำไม เจียงเซี่ยนไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเบื่อหน่าย ทว่าจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้กลับฮึกเหิมขึ้นมาทันที อยากสู้กับฮูหยินจวงสักรอบมาก
เพราะนี่เป็นเรื่องของหลี่ตงจื้อน้องสาวของหลี่เชียนอย่างนั้นหรือ?
นางอยากช่วยหลี่เชียนเอาชนะสงครามครั้งนี้?
เจียงเซี่ยนไม่ทันคิดมาก ก็ลุกขึ้นยืนอย่างจิตใจฮึกเหิมแล้ว และสั่งสาวใช้ว่า “เจ้าไปบอกฮูหยิน บอกว่าพอนางรู้ว่าคุณหนูใหญ่ถูกคุณหนูจวงรังแก ก็โกรธจนล้มป่วย จึงจำเป็นต้องให้ข้าออกหน้าต้อนรับฮูหยินจวง”
สาวใช้ได้ยินแล้วก็มีชีวิตชีวาขึ้นเล็กน้อย นางขานรับติดกันหลายครั้ง แล้ววิ่งไปอย่างเร็วมาก
ทว่าหลี่เชียนกลับขมวดคิ้วแน่นจนเป็นตัวอักษรชวน
เขาเอ่ยเสียงทุ้มอย่างไม่พอใจว่า “เรื่องนี้เจ้าอย่ายุ่งเลย ข้าจะไปพบใต้เท้าจวง!”
เจียงเซี่ยนรั้งหลี่เชียนไว้ และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องของเรือนด้านในก็ต้องให้ผู้หญิงของเรือนด้านในเป็นคนจัดการ พวกขุนนางอย่างเจ้าไปหาใต้เท้าจวงเพื่อเรื่อง
