และต่อให้ตี นางก็ไม่กลัวเช่นกัน ยังไม่ต้องพูดถึงที่ข้างกายนางพาคนมาด้วย ต่อให้ไม่พาคนมา ตระกูลหลี่กล้าแตะเล็บของนางสักเล็บ นางก็กล้าให้ตระกูลหลี่ชดใช้เงิน ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ทำให้ทุกคนในเมืองไท่หยวนรู้ว่าพวกที่ต่ำต้อยอย่างตระกูลหลี่เป็นอย่างไร?
ฮูหยินจวงเชิดหน้ายืดอกและไปที่โถงบุปผา
เจียงเซี่ยนแต่งตัวอยู่ในห้องข้าง และถามไป่เจี๋ยว่า “เจ้าว่าข้าใส่เสื้อคลุมยาวสีแดงตัวนั้นหรือใส่สีน้ำเงินอมเขียวตัวนั้นดี?”
อย่างไรเมื่อก่อนก็ดีกว่า นางใส่แค่ชุดพิธีการก็พอแล้ว
วังหลังที่ไม่มีฮองเฮา เสื้อผ้ากับเครื่องประดับของใครก็จะไม่เกินเสื้อผ้ากับเครื่องประดับของฮองไทเฮา
ตอนนี้มักจะกลุ้มว่าจะใส่ชุดอะไรดี
ไป่เจี๋ยรู้ว่านางจะไปพบฮูหยินจวง จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ใส่สีแดงดีกว่ากระมัง?”
“ไม่ได้ ข้าจะใส่สีน้ำเงินอมเขียวตัวนั้น!” เจียงเซี่ยนเอ่ยว่า “ฮูหยินจวงต้องใส่เสื้อผ้าสีแดงอย่างแน่นอน”
มีสาวใช้ที่ว่องไววิ่งไปดูทันทีและหอบพลางบอกนางว่า “ฮูหยินจวงใส่เสื้อผ้าสีแดงจริงๆ แถมยังเป็นสีแดงเข้มด้วยเจ้าค่ะ”
“เจ้าดูสิ ข้าพูดไม่ผิดใช่หรือไม่!” เจียงเซี่ยนอารมณ์ดีมาก แล้วพาสาวใช้กับแม่บ้านกลุ่มใหญ่ไปที่โถงบุปผา
ฮูหยิ
