านี้ ยังดีกว่าที่จ้าวอี้มอบเงินให้โดยตรงเสียอีก
นางยังไม่ทันพับจดหมายใหม่ให้เรียบร้อยและใส่เข้าไปในซองจดหมาย หลี่เชียนก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้ว
เขาสีหน้าเคร่งขรึม ไม่มีรอยยิ้มอย่างมีความสุขเช่นปกติ กลับมีความน่าเกรงขามแผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างเบาบาง ทำให้เขาแลดูค่อนข้างเย็นชา เด็ดเดี่ยว และหนักแน่น
นี่ถึงจะเป็นหน้าตาที่แท้จริงของหลี่เชียนกระมัง?
เจียงเซี่ยนใจลอย พลางนึกถึงภาพตอนที่หลี่เชียนโต้คำรมกับเหล่าขุนนางในตำหนักจินหลวน
ก็เหมือนกับตอนนี้มาก
นางอดไม่ได้ที่จะเม้มปากยิ้มและยื่นจดหมายของจั่วอี่หมิงให้หลี่เชียนทันที โดยไม่รอให้เขาเอ่ยปาก
“มีข่าวดี!” นางเลิกคิ้วพลางเอ่ย เพราะความสุขที่ทอประกายอยู่ในสายตา ทำให้ดวงตาของนางเปล่งประกายระยิบระยับ เหมือนอัญมณีที่หายาก “มีสิ่งนี้ กัวหย่งกู้ก็น่าจะไม่ปิดประตูใหญ่ใส่เจ้าแล้ว”
แต่หลี่เชียนกลับสับสนเล็กน้อย เขารู้สึกว่าตนเองเหมือนแมลงเม่าที่กระโจนเข้าใส่กองไฟ และเจียงเซี่ยนก็เป็นเปลวไฟในใจเขา เสฉวนกับกัวหย่งกู้พลันกลายเป็นอยู่ไกลจากเขามากในทันใด เขาอยากแต่จะกระโจนเข้าไปในกองไฟนั้น ไปเสวยสุขกับความอบอุ่นและความสว่างของเปลวไฟ
และการกระทำข
