ีสิทธิอะไรออกหน้า?”
ตั้งแต่อดีตเป็นต้นมา ความแค้นที่สังหารบิดาและความแค้นที่แย่งชิงภรรยา ถึงจะเป็นเหตุผลที่พูดออกมาได้
คิดถึงตรงนี้ นางก็อดไม่ได้ที่จะกลุ้มใจเล็กน้อย
ไม่รู้ว่าภายภาคหน้าจ้าวเซี่ยวกับหลี่เชียนจะไปถึงขั้นไหน?
ตอนนั้นนางก็น่าจะปฏิเสธจ้าวเซี่ยว!
ก็จะไม่มีเรื่องราวเหล่านั้นที่เกิดขึ้นในภายหลังเช่นกัน
แต่สวรรค์เป็นสิ่งที่คาดเดายากมาโดยตลอด ใครจะสามารถรู้ล่วงหน้าได้?
เจียงเซี่ยนไม่อยากคิดมาก จึงลุกขึ้นและเรียกเด็กสาวทั้งสาม “เอาล่ะ พวกเจ้าก็อย่ากังวลเลย ใช้วิธีรับมือพลิกแพลงไปตามสถานการณ์ หากตระกูลจวงไม่มาฟ้องร้องก็แล้วไป พวกเราเป็นฝ่ายตีคน พวกเรายอมรับแล้ว พวกนางเสียเปรียบเช่นนี้แล้วก็ไม่สามารถพูดออกไปได้ ต่อไปพวกเราชดเชยนางในเรื่องอื่นก็ได้ หากนางจะมาพูดหนึ่งสองสามสี่ห้าที่บ้านให้ได้ พวกเราก็ไม่มีอะไรต้องเกรงใจนางเช่นกัน นางอยากขอให้ใต้เท้าจวงออกหน้า พวกเราก็อธิบายเหตุผลกับนาง หากนางขอให้เวินเผิงออกหน้า พวกเราก็ไปขอให้สยงจวิ้นหรงหรือวังจี่เต้าออกหน้า สรุปว่า…จะไม่ปล่อยให้คุณหนูจวงนั่นควบคุมความเป็นไปของพวกเจ้า”
เรื่องราวยังสามารถจัดการแบบนี้ได้ด้วยหรือ?
พวกติงหวั่นได้ยินแล้วก็เหงื่อออกตรงหน้าผาก
หลี่ตงจื้อยิ่งรู้สึกเครียดมาก และเอ่ยว่า “พี่สะใภ้ หากเพราะข้าลงมือก่อนล่ะ?”
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “เจ้าเป็นคนแบบที่จะขัดแย้งกับคนอื่นอย่างไร้สาเหตุหรือ?”
นางมองหลี่ตงจื้อด้ว
