ฮูหยินเหออดที่จะกังวลเล็กน้อยไม่ได้ จึงแอบถามหลี่ฉางชิงว่า “ท่านฝูอวี้มาคุยอะไรบ้าง?”
“ไม่ได้คุยอะไรนี่นา!” หลี่ฉางชิงแปลกใจเล็กน้อย เพราะปกติฮูหยินเหอไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ “แค่คุยเล่นสองสามคำ ได้ยินคนบอกว่า อีกไม่กี่วันแม่ของหูอี่เหลียงจะฉลองวันเกิดอายุหกสิบแล้ว แต่ทำไมข้าจำได้ว่าปีที่แล้วแม่ของเขาเพิ่งจะฉลองวันเกิดอายุหกสิบไป พรุ่งนี้เจ้าช่วยตรวจสอบรายการของขวัญให้ข้าหน่อย ดูว่ามันอย่างไรกันแน่”
ฮูหยินเหอเอ่ยอย่างงุนงงว่า “ฮูหยินเฒ่าตระกูลหูอยู่ที่บ้านเกิดไม่ใช่หรือ? พวกเรายังต้องไปอวยพรวันเกิดให้พวกเขาด้วยหรือ?”
“เจ้าจะรู้อะไร!” หลี่ฉางชิงเอ่ยอย่างหงุดหงิดมาก “ฉลองวันเกิดเป็นเรื่องเล็ก รับของขวัญวันเกิดเป็นเรื่องใหญ่ เกรงว่าครั้งนี้เขาคงจะปล้นอีกครั้งแล้ว แต่ผลักแม่ของตนเองออกมาตลอดนี่มันเรื่องอะไรกัน จะผลักก็ผลักภรรยาของตนเองสิ!”
ถึงเวลานั้นคนอื่นด่าขึ้นมาจะไม่ต้องด่าฮูหยินหูอย่างนั้นหรือ!
ฮูหยินเหอพึมพำในใจ พลางแอบเบ้ปาก แล้วหันหลังให้หลี่ฉางชิงและนอน
——————————————————–
ทว่าทางหลี่เชียนนั้นกลับกำลังซักไซ้เจียงเซี่ยนอยู่ “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าใช้น้ำมันผัดพริกแล้วจะอร่อยมาก?”
“ทำ
