เจียงเซี่ยนคิดดูแล้ว ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ปกติเวลาฉางเหริ่นตงมาตรวจชีพจรให้นางมักจะหยอกนางเล่นเสมอ แต่วันนี้กลับไม่มี
อาจจะเพราะอารมณ์ไม่ดีหรือเรื่องที่คุยวันนี้ค่อนข้างสำคัญกระมัง?
เจียงเซี่ยนเดา และไม่นานก็ลืมเรื่องนี้ไปจนหมดสิ้น
นางพาฉิงเค่อไปห้องครัวอย่างเบิกบานใจ “วันนี้อากาศร้อนกว่าเมื่อวาน ข้าจะทำบะหมี่เย็นให้หลี่เชียน ใส่น้ำส้มสายชูกับพริกแดงเยอะหน่อย แบบนี้เจริญอาหาร”
ฉิงเค่อหัวเราะ และรู้สึกว่าวันนี้ห้องครัวจะต้องวุ่นวายไปหมดอีกอย่างแน่นอน
ครั้งก่อนท่านหญิงจะทำบะหมี่ตั้นตั้น สุดท้ายรังเกียจที่ห้องครัวสกปรกเกินไป คนครัวใช้เวลาสามวันทำความสะอาดห้องครัว จู่ๆ บะหมี่ตั้นตั้นก็หายไปตั้งนานแล้ว
ทว่าถึงจะเป็นแบบนั้น ท่านแม่ทัพก็ยังชมท่านหญิงอย่างหนักว่าท่านหญิงใส่ใจชีวิตความเป็นอยู่ของเขามาก...แม้นางจะฟังอยู่ข้างๆ ก็จำเป็นต้องนับถือความสามารถในการพูดโกหกอย่างไร้ความเกรงกลัวของท่านแม่ทัพเช่นกัน
ฉิงเค่อไปห้องครัวเป็นเพื่อนเจียงเซี่ยน
——————————————————
ส่วนหลี่เชียนพบแขกอยู่ที่ห้องหนังสือของตนเอง
“เจ้าบอกว่าหลี่เน่อหมิ่นอยากชมภาพวาดที่มากับสินเดิมของท่านหญิงมากหรือ?” เขาเอ่ยด้วยสีหน้ามั่นใจและน้ำเ
