งเซี่ยนเลือก
เจียงเซี่ยนจึงมอบเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ไข่มุกที่ร้อยจากหินโมราสีแดงให้เป็นรางวัลแก่หลี่ตงจื้อสองดอก
ฮูหยินเหอไม่เอา “ถึงอย่างไรอีกไม่กี่วันข้าก็ต้องไปทำเครื่องประดับที่ร้านขายเครื่องประดับเงินทอง ถึงเวลานั้นทำเครื่องประดับให้นางสักสองสามชิ้นก็ได้ จะให้ท่านหญิงสิ้นเปลืองได้อย่างไร”
ตั้งแต่ได้ฟังมุมมองเกี่ยวกับสวมเครื่องประดับอย่างไรของฉิงเค่อ ฮูหยินเหอก็เริ่มไปเยือนพวกร้านขายเครื่องประดับเงินทองในเมืองไท่หยวนเช่นกัน
“พูดไม่ได้ว่าสิ้นเปลือง!” เจียเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นเพียงของเล็กน้อย เหมาะกับตงจื้อพอดี เลยให้” แล้วก็มอบกำไลทองคำบริสุทธิ์ฝังอัญมณีนานาชนิดให้เป็นรางวัลแก่เหอถงเหนียงคู่หนึ่งเช่นกัน
ป้าเหอดีใจจนออกนอกหน้า แล้วเก็บกำไลคู่นั้นเอาไว้ และเอ่ยกับเหอถงเหนียงว่า “ไว้ตอนที่เจ้าออกเรือนจะเก็บไว้ก้นกล่องให้เจ้า”
เหอถงเหนียงหน้าแดงมาก
พอถึงวันเกิดของคุณหนูสามตระกูลซือ เหอถงเหนียงสวมเสื้อกั๊กยาวผ้าโปร่งสีเขียวเหมือนหญ้า กระโปรงปักลายสีขาว รูปร่างสะโอดสะอง และไปที่บ้านของคุณหนูรองตระกูลติงกับหลี่ตงจื้อ แล้วพวกนางก็ค่อยไปที่บ้านของฮูหยินซือด้วยกัน
ระหว่างทาง
