ยงเซี่ยนคุยกับนางเล็กน้อย แล้วเอียงตัวมาแนะนำฮูหยินเหอ หลี่ตงจื้อ และเหอถงเหนียงที่ติดตามนางมาให้ฮูหยินหลู่
“ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ!” ฮูหยินหลู่เอ่ยอย่างเป็นมิตร “ข้ายังกลัวว่าท่านกับคุณหนูทั้งสองจะมีธุระและมาไม่ได้ พอพวกท่านมา ตอนนี้ก็ถือว่าสมบูรณ์แบบแล้ว”
“ฮูหยินหลู่เกรงใจเกินไปแล้ว!” ฮูหยินเหอตอบ
ทุกคนคุยกันสองสามคำ แล้วตามฮูหยินหลู่ไปโถงบุปผาที่ตระกูลหลู่รับรองแขกในวันนี้
เจียงเซี่ยนนั่งลงที่โถงบุปผา และอดที่จะแอบพยักหน้าไม่ได้
โถงบุปผาที่พวกนางเป็นแขกนั้นเป็นห้องกว้างขนาดสามห้อง ทางใต้มีสระน้ำเล็กๆ ทางเหนือมีแปลงดอกไม้เล็กๆ ทางใต้กับทางเหนือล้วนเป็นประตูไม้สีทองไหมทองฝังกระจกสี หากเปิดประตูทางใต้ จะกั้นกลางด้วยสระน้ำ และมีเวที หากเปิดประตูทางเหนือ จะกั้นกลางด้วยแปลงดอกไม้ และเป็นสวนดอกไม้ใหญ่
เวลานี้จะแสดงงิ้ว ก็เปิดประตูทางใต้
พอมองไป ต้นหญ้ากับต้นไม้แน่นขนัดจนช่วยบดบังแสงอาทิตย์ บนสระน้ำยังมีเป็ดแมนดารินสองสามคู่ว่ายอยู่ในสระอย่างสบายอกสบายใจ ต้นหลิวริมสระน้ำปัดผิวน้ำเบาๆ ทิวทัศน์งดงามมาก
ฮูหยินหลู่รับจานผลไม้ที่สาวใช้ถือเข้ามาไปวางลงบนโต๊ะชาใกล้มือเจียงเซี่ยน แล้วยิ้มพ
