้องหญิง ตอนที่ข้าถาม น้องหญิงจะต้องตอบข้าทันทีอย่างแน่นอน แต่ปรากฏว่าน้องหญิงกลับลังเลอยู่ชั่วครู่ แสดงว่าคนที่แต่งตัวให้พวกเจ้าเป็นคนที่ใกล้ชิดกับน้องหญิงมาก น้องหญิงกลัวว่านางจะถูกตำหนิ จึงยอมรับไว้เอง ข้าคิดไปคิดมา ก็มีแต่เสี่ยวเหอที่ดูแลน้องหญิงมาตั้งแต่เด็กแล้วเช่นกัน” แล้วนางก็ชมหลี่ตงจื้ออีก “เจ้าทำแบบนี้ดีมาก หากเจ้ายังปกป้องคนที่อยู่ข้างกายตนเองไม่ได้ ทำไมคนอื่นยังต้องจงรักภักดีต่อเจ้าอย่างสุดหัวใจด้วย”
หลี่ตงจื้อเข้าใจทันที นางพยักหน้าติดกันหลายครั้ง และเอ่ยว่า “พี่สะใภ้สั่งสอนได้ถูกต้อง! ข้าจำไว้แล้ว!”
สายตาที่นางมองเจียงเซี่ยนล้วนสนิทสนมมากขึ้นเล็กน้อย
ทว่าเหอถงเหนียงกลับอดไม่ได้ที่จะพึมพำในใจ
ท่านคิดไปคิดมานี่ก็คิดได้เร็วเกินไปแล้วกระมัง!
พวกนางต่างนิ่ง ก็ถูกเจียงเซี่ยนมองออกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว
เหอถงเหนียงนับถือเจียงเซี่ยนมากทันที
มิน่าเล่าคนอื่นเป็นท่านหญิง ยังได้แต่งงานกับท่านพี่หลี่เชียน ทำให้ท่านพี่หลี่เชียนแน่วแน่อยู่กับนาง คนที่เดิมทีนอนในค่ายทหารทุกวัน ตอนนี้ไม่ว่าเมื่อไรก็ต้องกลับมา เหมือนได้เห็นท่านหญิงสักครั้งก็สบายใจแล้ว
เหอถงเหนียงอดที่จะเอ่ยไม่ได้
