วันรุ่งขึ้น เจียงเซี่ยนเตรียมตัวไปบ้านของฮูหยินหลู่ตามนัด
ฮูหยินเหอให้แม่นมเฉิงนำข่าวมาบอกว่าตนเองไม่ค่อยสบาย ให้หลี่ตงจื้ออยู่รับใช้ข้างกาย จึงไม่ไปบ้านของฮูหยินหลู่แล้ว
เมื่อวานให้พวกนางพักผ่อนที่บ้านวันหนึ่งเพื่อปรับอารมณ์แล้ว ทำไมวันนี้ยังไม่ยอมไปอีก!
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็ไปที่เรือนของฮูหยินเหอ
ฮูหยินเหอเตรียมตัวไปเพียงครึ่งเดียว แต่งหน้าแล้ว สวมเสื้อผ้าสำหรับออกไปข้างนอกแล้ว แต่ไม่ได้สวมเครื่องประดับ และไม่ได้ทาปาก กำลังนั่งอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่างของห้องพักผ่อนและกินเต้าฮวยซิ่งเหรินเป็นระยะๆ
พอเห็นเจียงเซี่ยนเข้ามา นางก็ลุกขึ้นยืนทันที และเอ่ยทั้งที่หน้าแดงว่า “ข้า…ข้าไม่ไปแล้วดีกว่า มีเจ้าเป็นตัวแทนตระกูลหลี่ก็พอแล้ว”
งานเลี้ยงในบ้านเมื่อวานซืน ตั้งแต่ต้นจนจบนางพูดไม่เกินสองประโยค แต่เจียงเซี่ยนกลับพูดคุยกับเหล่าสตรีชนชั้นสูงที่พบกันครั้งแรกอย่างมั่นใจในตนเอง โดยพูดคุยและหัวเราะอย่างจริงใจ ไม่มีความเงียบอย่างสิ้นเชิง
นางรู้สึกว่าตนเองอยู่ตรงนั้นแล้วเป็นส่วนเกินมาก
เมื่อวานนางอ้างว่าเหนื่อยเกินไปและไม่ไป เจียงเซี่ยนจึงไปคนเดียว
นางพักผ่อนอยู่บ้านวันหนึ่ง ตอนเย็นยังกินข
