เจียงเซี่ยนหาภาพวาดในห้องเก็บของสินเดิมของตนเอง
หวงเฉวียน สวีซี กวนถง ฟั่นควน ต่งหยวน…สุดท้ายนางก็ตัดสินใจมอบภาพดอกไม้กับนกของสวีซีให้จั่วอี่หมิง
ฉิงเค่อเสียดายเล็กน้อย
ฮ่องเต้แต่ละสมัยในอดีตของราชวงศ์นี้ล้วนชอบดอกไม้กับนก โดยเฉพาะอย่างยิ่งดอกไม้กับนกของสวีซี ดังนั้นภาพดอกไม้กับนกของสวีซีจึงใช้ฝังไปพร้อมผู้ตายเยอะมาก จนตอนนี้มีอยู่น้อยมาก บวกกับคนเบื้องบนปฏิบัติอย่างไรคนเบื้องล่างก็ปฏิบัติตาม ภาพของสวีซีจึงนับวันยิ่งมีค่าเช่นกัน
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเม้มปากยิ้ม และเอ่ยว่า “แค่ภาพภาพหนึ่งเท่านั้น ผู้ที่มีคุณธรรมถึงจะได้เป็นเจ้าผู้ครองแคว้น แทนที่เจ้าจะกังวลว่าของสะสมล้ำค่าของข้าจะน้อยลงเรื่อยๆ สู้ถามพ่อบ้านฉินดีกว่าว่า ช่างทำเครื่องประดับที่ข้าให้เขาหาครั้งก่อนหาได้หรือยัง หากไม่ได้จริงๆ ก็ต้องบอกท่านป้าสะใภ้ใหญ่ ให้นางคิดหาทางหาจากเมืองหลวงให้ข้าสักคนแล้ว”
ฉิงเค่อยิ้มพลางขานว่า “เจ้าค่ะ” และออกจากห้องเก็บของเป็นเพื่อนเจียงเซี่ยน
เซียงหลานสาวใช้ที่ติดตามรับใช้อยู่ข้างกายนางลั่นดาลประตูห้องเก็บของ
กลับถึงห้องหลัก เจียงเซี่ยนเดาสีหน้าตอนที่จั่วอี่หมิงได้รับภาพวาดโบราณนั้น แล้วก
