ดถึงตรงนี้ นางก็อดไม่ได้ที่จะเสียดายเล็กน้อย ที่ชาติก่อนไม่ได้รู้จักกัวหย่งกู้อย่างละเอียดสักหน่อย ภาพจำที่มีต่อกัวหย่งกู้ยังหยุดอยู่ที่ภาพลักษณ์ที่อ่อนน้อมถ่อมตน อ่อนโยน และจัดการอย่างว่องไวของเขา
“เขาไม่ยอมเจอหลี่เชียนหรือ?” เจียงเซี่ยนถาม
เซี่ยหยวนซีพยักหน้า และเอ่ยว่า “ใต้เท้ากัวนั้นเฉาไทเฮาช่วยเป็นคนกลางให้ขอรับ ตอนฤดูใบไม้ผลิปีนี้ท่านแม่ทัพเคยแอบไปเสฉวนรอบหนึ่ง ตอนนั้นใต้เท้ากัวรับปากเป็นอย่างดี แต่ครั้งนี้ตอนที่ท่านแม่ทัพอยากเข้าเสฉวนอีกครั้ง กลับติดต่อเขาไม่ได้เลย บ่อเกลือของเสฉวนล้วนพูดง่าย ไหวเป่ยกับไหวหนานก็ผลิตเกลือเช่นกัน และพ่อค้าเกลือของไหวเป่ยกับไหวหนานก็เยอะ อย่างมากก็แค่จ่ายเงินเพิ่มนิดหน่อย ทว่าเหล็กกลับพูดยาก ประการแรกหากต้องการน้อย จะสะดุดตาเกินไป ประการที่สองอ่อนไหวเกินไป สืบว่าเหล็กพวกนี้ไปที่ไหนได้ง่ายมาก แล้วก็ช่างหลอมเหล็กที่ดี ส่วนใหญ่อยู่พื้นที่ห่างไกล ที่พวกเรารู้จักตอนนี้ คนหนึ่งอยู่เสฉวน อีกคนอยู่เหลียวตง เหลียวตงเป็นสถานที่ของอ๋องเหลียว ตอนนี้พวกเราไม่มีทั้งกำลังคนและเส้นสายที่สามารถทำอาวุธจากเหลียวตงได้…”
เจียงเซี่ยนเข้าใจแล้ว
หลี่เชียนอยากทำ
