หวังว่าคนในครอบครัวจะปลอดภัยเช่นกัน
คุณหนูใหญ่ลู่เอ่ยว่า “ท่านแม่ ข้าจะลองไปเกลี้ยกล่อมท่านพ่อแล้วกัน! ท่านพ่อเพียงแค่ไม่เข้าใจไปชั่วขณะ ไม่ได้ตั้งใจตำหนิท่านแม่ หลายวันนี้ท่านพ่อก็ลำบากเช่นกัน”
“ข้ารู้!” ยังต้องให้ลูกสาวที่เยาว์วัยปลอบตนเอง ฮูหยินลู่เช็ดตาอย่างลำบากใจ และเอ่ยว่า “หลายวันนี้ใต้เท้าจวงหาเรื่องพ่อเจ้าไม่น้อย พ่อเจ้าชอบเจ้าที่สุด เจ้าไปเกลี้ยกล่อมพ่อเจ้าก็ดีเหมือนกัน”
คุณหนูใหญ่ลู่ยิ้มพลางขานว่า “เจ้าค่ะ” แล้วเรียกน้องสาวมาทำให้มารดามีความสุข ส่วนตนเองก็ไปหาอาจารย์ลู่
อาจารย์ลู่ตีหน้าขรึม ใครมาก็ไม่สนใจ
คุณหนูใหญ่ลู่จำเป็นต้องเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านพ่อ ทำไมท่านนิสัยเหมือนเด็กเลย ตอนที่ไปกินเหล้าที่บ้านท่านหญิง ตอนนั้นท่านก็ไม่อยู่ จึงไม่รู้สถานการณ์ในตอนนั้น ท่านแม่ก็ไม่ได้อยากประจบฮูหยินจวง แล้วก็ไม่ได้อยากประจบท่านหญิงเช่นกัน แต่บรรยากาศในตอนนั้นดีมาก ทุกคนต่างเอะอะโวยวายที่จะผลัดกันเลี้ยงอาหาร ท่านแม่ก็ไม่อาจละเว้นธรรมเนียมได้เช่นกันใช่หรือไม่ จึงเอ่ยเรื่องนี้ต่อ ใครจะรู้ว่าพอฮูหยินพวกนั้นได้ยินว่าตระกูลของเราจะเลี้ยงอาหาร ต่างก็ร้องว่าอยากชิมเนื้อหมูป่าที่ท่านแม่ย่าง ถึงได้จั
