หยินลู่แทบจะไม่ได้นอนทั้งคืน
ตอนที่เจียงเซี่ยนไปเห็นขอบตาดำของฮูหยินลู่ยังแปลกใจเล็กน้อย จึงยิ้มพลางหยอกนางเล่นว่า “ฮูหยินคงจะไม่ได้กังวลว่าพวกเราจะมากินโถข้าวในบ้านจนเกลี้ยงใช่หรือไม่? ทำไมดูเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืน!”
ฮูหยินลู่ตกใจมาก และอดไม่ได้ที่จะฝืนยิ้มในใจ
สภาพของนางชัดเจนขนาดนี้แล้วหรือ?
ถึงอย่างไรก็แก่แล้ว จึงเทียบกับตอนสาวๆ ไม่ได้ ไม่ได้นอนหลายวันหลายคืน เพราะเย็บเสื้อผ้าสำหรับฤดูใบไม้ร่วงที่จะไปเข้าร่วมการสอบขุนนางให้สามี ก็ยังหน้าตามีชีวิตชีวา จนทำให้คนมองไม่ออก
“ท่านหญิงตาแหลมจริงๆ!” แน่นอนว่าฮูหยินลู่ย่อมจะไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้ตอนนี้ นางล้อเจียงเซี่ยนเล่นเช่นกัน “ข้าไม่เพียงแต่กังวลโถข้าว ยังกังวลด้วยว่าในบ้านไม่กว้างเท่าตระกูลหลี่ ทุกคนจะรู้สึกว่าบ้านของข้าคับแคบ” พอเอ่ยจบ นางก็หัวเราะเล็กน้อย และเอ่ยกับเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเป็นมิตรว่า “ท่านหญิงรีบตามข้ามาเถอะ ฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่ต่างก็มาแล้ว เมื่อครู่ยังถามถึงท่านหญิงอยู่เลย!”
แน่นอนว่าเจียงเซี่ยนก็คำนวณเวลามาอย่างแม่นยำเช่นกัน
นางไม่สนิทกับตระกูลลู่ มาเร็วเกินไปก็ไม่ดี
พอได้ยินว่าฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่ต่างก็เพิ่งมาเท่า
