้ร้านขายยา ทำให้คนอื่นรู้ด้วยว่าเบื้องหลังร้านขายยานี้มีท่านแม่ทัพสนับสนุนอยู่”
เจตนาเดิมที่เจียงเซี่ยนเปิดร้านขายยาคืออยากดึงคนอื่นมาเป็นพวก ฉางเหริ่นตงเอ่ยเจตนาของนางออกมาด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าคนๆ นี้ถือว่ารู้เบื้องหลังดีทีเดียว ความโกรธในใจจึงหายไปไม่น้อย และเอ่ยว่า “พี่น้องของเจ้าคนนั้นใช้ได้หรือไม่? เขาถนัดอะไรบ้าง?”
“พวกต่อกระดูกกับนวดถนัดหมด” ฉางเหริ่นตงเอ่ยพลางรับผ้าเช็ดหน้าที่ไป่เจี๋ยยื่นมาไปเช็ดมือ และเอ่ยอย่างสบายมากว่า “อาการเจ็บป่วยเล็กน้อยก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแล้ว ถึงอย่างไรก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับความต้องการของเมืองไท่หยวนได้ และไม่สิ้นเปลืองเงินของท่านหญิงอย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นก็ได้!” เจียงเซี่ยนเถียงกับฉางเหริ่นตงต่อว่า “ต้องการเงินเท่าไรได้หมด แต่จะใช้เงินนี้อย่างไร เจ้าต้องคิดหาทางให้ข้า”
“ท่านวางใจ ใช้เงินของท่านไม่เท่าไรหรอก” ฉางเหริ่นตงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านมีสินเดิมมากขนาดนั้น แทนที่จะวางไว้ในห้องเก็บของให้ขึ้นรา สู้ให้ข้าสักหน่อยดีกว่า ก็ถือว่าทำการกุศลด้วย”
เจียงเซี่ยนเห็นฉางเหริ่นตงทำตัวเล่นๆ นัยน์ตาลุ่มลึก
เขากำลังเตือนนางว่า แทนที่จะเปิดร้านขายยาเพ
