เจียงเซี่ยนรู้สึกว่า ตนเองเป็นคนมาสองชาติ แต่คนที่คบหาล้วนเป็นคนที่แก่กว่านางมาก การแต่งตัวและนิสัยของนางก็เหมือนจะค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ด้วยเหตุนี้เช่นกัน
เพราะแบบนี้หรือเปล่า นางจึงชอบพวกเด็กที่ร่าเริง น่ารัก เฉลียวฉลาด และรู้ความเป็นพิเศษ?
ความคิดฉายวาบผ่านไป นางถูกเสียงของฮูหยินติงดึงสติกลับมา “ไม่อย่างนั้นก็แสดง ‘กุ้ยเฟยเมาสุรา’ แล้วกัน? ได้ยินว่านี่เป็นรายการที่ยอดเยี่ยมและดึงดูดความสนใจของผู้คนที่สุดของคณะสื่อเจีย”
“‘สะพานขาด’ กับ ‘ฉีซวงฮุ่ย’ ของพวกเขาก็ไม่เลวเหมือนกัน” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาเก็บไว้ก้นหีบ ครั้งหน้าพวกเราค่อยเชิญพวกเขามาแสดง ‘สะพานขาด’ กับ ‘ฉีซวงฮุ่ย’ แล้วกัน”
“ทำไมจะต้องครั้งหน้า!” ฮูหยินลู่ยิ้มพลางเอ่ยว่า “พรุ่งนี้ทุกคนไปกินเหล้าที่บ้านของข้าดีกว่า และให้คนของคณะสื่อเจียไปแสดงงิ้วที่บ้านของพวกเราวันหนึ่ง” นางพูดไป สายตาก็จับจ้องไปที่เจียงเซี่ยน “ท่านหญิง คิดว่าเป็นอย่างไร?”
เจียงเซี่ยนแปลกใจเล็กน้อย
ในความทรงจำของนาง ฐานะครอบครัวของอาจารย์ลู่ธรรมดา เลี้ยงอาหารหนึ่งวันแบบนี้ ค่อนข้างกินแรงทีเดียว
หรือว่า…ฮูหยินลู่มีเรื่องอะไรจะขอร้องนาง?
