คุณหนูใหญ่ลู่ได้ยินก็หัวเราะเยาะในใจ
ตระกูลหลี่ยังคงไม่มีคนที่ได้เรื่องสักคนจริงๆ
ถูกคุณหนูสามตระกูลซือตบหน้าแบบนี้ ยังกลัวว่าจะล่วงเกินนาง มิน่าเล่าตระกูลหลี่พุ่งขึ้นมาได้เร็วขนาดนี้ คิดว่าจะต้องเกี่ยวข้องกับการแสดงละครว่าไม่ล่วงเกินคนทุกเรื่องของพวกเขาอย่างแน่นอน
คิดถึงตรงนี้ นางก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ ในใจ
มารดาของนางบอกนางหลายครั้งแล้วว่า ให้นางอย่าเจออะไรก็หุนหันพลันแล่นตลอด เหมือนบิดาของนาง ใจดีก็ล่วงหน้าเกินคนเหมือนกัน จนแม้แต่ตำแหน่งอาจารย์ก็ไม่มั่นคง
ความจริงแล้วหลายวันก่อนบิดาของนางล่วงเกินใต้เท้าจวงผู้ช่วยขวาของผู้ว่าราชการมณฑลซานซี นางกับมารดามาถึงจวนสกุลหลี่แต่เช้า เพราะอยากคุยกับท่านหญิง ให้นางหรือฮูหยินติงขอให้ฮูหยินจวงออกหน้าช่วยพูด ขอโทษใต้เท้าจวง เรื่องนี้ก็ถือว่าปล่อยไปแล้วกัน
คุณหนูใหญ่ลู่นึกถึงสายตาที่ดื้อรั้นและเสียใจของบิดาตอนที่มา แล้วสายตาของนางก็มืดมน และรู้สึกหดหู่ จนไม่มีกะจิตกะใจจะเอาชนะคุณหนูสามตระกูลซืออีกแล้ว
“เช่นนั้นก็ต้องดูว่าถึงเวลานั้นจะมีวาสนาหรือไม่แล้ว!” นางตอบเหอถงเหนียง แล้วจูงน้องสาวที่ยังไม่ค่อยรู้ความตามหลังหลี่ตงจื้อ โดยไม่พูดอะไรอีก
