เรียกสาวใช้ข้างกายไปพบเกาเมี่ยวหรง
สาวใช้ขานรับและจากไป
พวกฮูหยินติงยิ้มและค่อยๆ รินชาให้ตนเอง
พวกอิ้นไฉ่เริ่มนำอาหารเข้ามา
สาวใช้ที่ถูกเหอถงเหนียงสั่งย้อนกลับมา และรายงานเสียงเบาว่า “คุณหนู แม่นมเหมียวบอกว่า นี่เป็นงานเลี้ยงของจวน จึงไม่ได้ส่งเทียบเชิญให้คุณหนูเกาเจ้าค่ะ”
งานเลี้ยงของจวน…หมายความว่าเชิญแขกในนามของจวนสกุลหลี่
แต่งานเลี้ยงของสมาชิกในครอบครัวกลับเป็นการจัดงานเลี้ยงต้อนรับตระกูลที่สนิทสนมกันมากจนเหมือนเป็นคนในครอบครัวหรือคนในครอบครัวร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน
ดังนั้นงานเลี้ยงของจวนจึงเป็นทางการกว่างานเลี้ยงของสมาชิกในครอบครัว
“เจ้าว่าอะไรนะ?” คุณหนูสามตระกูลซือตกใจ “จะไม่มีพี่เกาได้อย่างไร…พวกเจ้าทำกับนางแบบนี้ได้อย่างไร…”
เสียงของนางดังไปหน่อย สายตาของทุกคนจึงมองไปที่นาง
คุณหนูสามตระกูลซือหน้าแดง
เวลากินข้าวกับเวลานอนห้ามพูดมาก นางตะโกนเสียงดังแบบนี้ ขาดการอบรมสั่งสอน
“ข้า…ข้าเพียงแค่รู้สึกแปลกใจ” นางพึมพำว่า “เมื่อก่อนเวลาในจวนมีเรื่องอะไร พี่เกาก็เป็นคนออกหน้า และช่วยออกความคิดตลอด…”
คุณหนูสามซือเอ่ยพลางมองไปที่ฮูหยินเหอ
หน้าของฮูหยินเหอบวมจนเป็นสีม่วงอมแดง
ก่อนหน้านี้นาง
