คุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่รีบเข้าไปคารวะหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียง
ถึงแม้หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงจะได้รับมอบหมายจากเจียงเซี่ยนว่า ต้องช่วยเจียงเซี่ยนต้อนรับแขกที่มา แต่คิดไม่ถึงว่าพอเข้ามาข้างในก็จะเจอเด็กสาวที่อายุเท่ากับพวกนางเลย ทั้งสองคนยังคงประหม่าเล็กน้อย ดีที่คุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่ก็ไม่ใช่คนแบบที่มักจะติดตามมารดาไปเข้าสังคมทุกที่เช่นกัน แล้วก็เพราะอาจารย์ลู่ตำแหน่งไม่สูง บางโอกาสที่พวกนางจำเป็นต้องไปร่วมปกติพวกนางก็จะนั่งท้ายสุด โดยวางตัวและจัดการเรื่องต่างๆ อย่างอ่อนโยน มีมารยาท ยอมให้ และถ่อมตน ฉิงเค่อพาพวกนางไปที่ห้องเล็กด้านหลัง หลังจากเอ่ยหยั่งเชิงเล็กน้อย ทั้งสองฝ่ายต่างก็โล่งอก รู้สึกว่าไม่ใช่คนที่เข้ากันได้ยาก จึงค่อยๆ เริ่มพูดจาอย่างเกรงใจและคบหากัน
เจียงเซี่ยนเห็นสถานการณ์ก็อดที่จะถอนหายใจไม่ได้
สิ่งที่หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงต้องเรียนรู้ในเวลานี้ยังมีอีกมากมาย ไม่เกิดข้อผิดพลาดได้ก็ดีมากแล้ว
นางส่งสัญญาณให้อิ้นไฉ่จับตาดูหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงไว้หน่อย และกลับไปสนใจโถงบุปผา
ฮูหยินลู่กำลังคุยกับฮูหยินเหอและป้าเหออยู่ “…ข้าได้ยินฮูหยินหลี่บอกว่า นางนัดกับฮูหยิน
