ป้าเหอคิดเรื่องนี้ได้แล้ว ใจก็สงบลงเช่นกัน
ถึงเช้าตรู่ของวันที่สอง นางก็สวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับที่ลูกสาวเลือกให้นาง แล้วพาลูกสาวไปยังห้องหลักที่ฮูหยินเหออยู่
เพื่อเจียดสถานที่ให้เหล่าสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงของเรือนด้านใน หลี่ฉางชิงกับหลี่เชียนจึงไปสนามฝึกแต่เช้าแล้ว
ฮูหยินเหอก็ตื่นนานแล้วเช่นกัน นางแต่งตัวเสร็จแล้ว และกำลังอบรมหลี่ตงจื้ออยู่ “วันนี้เจ้าอย่าหลบไปที่ไหนจนหาไม่เจออีกเชียว พี่สะใภ้ของเจ้าบอกแล้วว่า วันนี้เจ้ากับพี่สาวของเจ้าต้องติดตามอยู่ข้างกายนาง ช่วยต้อนรับแขกที่มาในวันนี้” แล้วมองที่คาดผมไข่มุกที่ไข่มุกขนาดเท่าเมล็ดข้าวสารบนศีรษะของหลี่ตงจื้อ และเอ่ยว่า “ทำไมสวมที่คาดผมไข่มุกอันนี้ออกมา? ปกติข้าไม่ได้ทำเครื่องประดับให้เจ้าหรือ? รีบไปเปลี่ยนเป็นที่คาดผมไข่มุกทับทิมที่สวมวันที่พี่สะใภ้ของเจ้าแต่งเข้ามา!”
เสี่ยวเหอสาวใช้ข้างกายหลี่ตงจื้อขานรับและจะไป แต่กลับถูกหลี่ตงจื้อขวางไว้
นางเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านแม่ ที่คาดผมไข่มุกอันนี้…เป็นสิ่งที่ข้าขอคำแนะนำจากพี่ฉิงเค่อที่อยู่ข้างกายพี่สะใภ้แล้วถึงจะตัดสินใจ พี่ฉิงเค่อบอกแล้วว่า ข้าอายุยังน้อย
