ไม่จำเป็นต้องแต่งตัวสวยหรูมากเกินไป และที่คาดผมทับทิมอันนั้นก็เคยใช้ในวันที่พี่สะใภ้แต่งเข้ามาแล้ว คนที่มาในวันนี้ก็ล้วนเป็นพวกแขกในวันนั้นเช่นกัน จึงไม่ค่อยเหมาะที่จะสวมเครื่องประดับชุดนั้นอีกแล้ว”
ฮูหยินเหอได้ยินแล้วก็อึ้งไป และเอ่ยว่า “เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? เคยใส่ครั้งหนึ่งก็ใส่ไม่ได้อีกแล้วอย่างนั้นหรือ? เช่นนั้นพวกของล้ำค่าที่สืบทอดกันมาภายในตระกูลจะทำอย่างไร? เก็บไว้ก้นหีบอย่างนั้นหรือ?”
หลี่ตงจื้อหน้าแดงและเอ่ยว่า “แต่พี่ฉิงเค่อบอกแบบนี้ เครื่องประดับแบบเดียวกัน ภายในห้าปีอย่าใส่ซ้ำต่อหน้าคนเดียวกันจะดีที่สุด ต่อให้ต้องใส่ ก็ต้องเอาไปเปลี่ยนแบบหรือหลอมใหม่และขัดให้วาวทำเป็นแบบทองใหม่ที่ร้านขายเครื่องประดับเงินทองใหม่เช่นกัน…ไม่อย่างนั้นทำไมพี่สะใภ้มีเครื่องประดับมากขนาดนั้น พวกพี่ฉิงเค่อยังรู้สึกว่าพี่สะใภ้มีเครื่องประดับน้อยเกินไป และคิดว่าหลังจากพี่สะใภ้กลับไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษที่เฝินหยาง ชื่อของพี่สะใภ้เข้าสู่บันทึกลำดับการสืบเชื้อสายประจำตระกูลอย่างเป็นทางการแล้ว จะเชิญคนของร้านขายเครื่องประดับเงินทองเข้ามาทำเครื่องประดับใหม่ในจวน แถมยังบอกว่า หากไท่หยวนไม่มีคนที่เหมาะสม ก็จ
