มดีความชอบของหลี่ฉางชิง แต่หลี่จวีกลับไม่เหมือนกัน ภายภาคหน้าเขาอาจจะต้องพึ่งตนเอง นอกเสียจากว่าหลี่ฉางชิงมีความดีความชอบมากจนสั่นสะเทือนโลก และช่วงชิงตำแหน่งขุนนางมาให้หลี่จวีอีกตำแหน่ง ดังนั้นนางจึงคิดไว้เรียบร้อยตั้งแต่แรกแล้วว่า จะให้หลี่จวีแข่งกับหลี่เชียนไม่ได้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือทำให้หลี่จวีเข้าร่วมการสอบขุนนาง อาศัยตำแหน่งขุนนางช่วงชิงอนาคตมา ดังนั้นนางจึงให้ความสำคัญกับการเรียนของลูกชายเป็นพิเศษ จนบางครั้งถึงขั้นเข้มงวด
ไปจุดธูปเพื่ออนาคตของลูกชาย อย่าว่าแต่ในเขตซานซีเลย ต่อให้ไม่อยู่ในเขตซานซี นางก็จะไปอยู่ดี
ฮูหยินเหออดที่จะเอ่ยไม่ได้ว่า “ปีหน้าพวกเจ้ายังไปหรือไม่? ปีนี้บอกฉุกละหุกเกินไป ข้ากลัวว่าจะไม่มีเวลา ไม่อย่างนั้น…พวกเรานัดปีหน้าไปด้วยกันเถอะ?”
ฮูหยินลู่เพียงแค่อยากจะสนิทกับตระกูลหลี่มากขึ้นอีกนิดเท่านั้น วันสารทจีนไปไม่ได้ เทศกาลไหว้พระจันทร์วันที่สิบห้าเดือนแปด เทศกาลฉงหยางวันที่เก้าเดือนเก้า ย่อมมีสักวันคนที่ทุกคนสามารถนัดออกไปด้วยกันได้
“เยี่ยมไปเลย” นางเอ่ยพลางยิ้มตาหยีว่า “ถึงเวลานั้นข้าจะมานัดท่าน”
ฮูหยินเหอยิ้มพลางเอ่ยว่า “ได้”
มีสาวใช้เดินมาอย่างเร่งรีบ
