!”
นี่เป็นสิ่งที่ป้าเหอคิดพอดี นางตอบว่า “ได้” ติดกันหลายครั้ง รอยยิ้มไหลออกมาทางสีหน้าเล็กน้อยอย่างหยุดไม่อยู่ จนนั่งไม่ติดอีกแล้ว จึงเอ่ยว่า “ข้าจะกลับไปเดี๋ยวนี้ ยังต้องตัดเสื้อผ้าสวยๆ สักสองสามตัว ทำเครื่องประดับสักสองสามชิ้น และเลือกสาวใช้ที่เฉลียวฉลาดสักสองสามคนให้ติดตามอยู่ข้างกายให้อาถง…”
ฮูหยินเหอได้ยินแล้วก็เอ่ยกับป้าเหอว่า “เรื่องแต่งตัว ข้าคิดว่าท่านถามความเห็นของท่านหญิงดีกว่า…ข้าเห็นปกติท่านหญิงแต่งตัวเรียบง่ายมาก ท่านอย่าหลับหูหลับตาเลียนแบบคนอื่น จนทำเรื่องน่าอายออกมาเปล่าๆ และทำลายชื่อเสียงของอาถง”
ป้าเหอนึกถึงท่าทางในการพูดจาและการกระทำของเจียงเซี่ยนเมื่อครู่ ก็อดที่จะเกรงกลัวเล็กน้อยไม่ได้ จึงเอ่ยว่า “นางเป็นลูกสะใภ้ของเจ้า เจ้าไปถามให้ข้าดีกว่ากระมัง?”
ฮูหยินเหอก็ปฏิเสธท่าเดียว
นางเสียหน้าต่อหน้าเจียงเซี่ยนพอแล้ว ยังจะมีหน้าไปถามเจียงเซี่ยนด้วยเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ได้อย่างไร!
ยิ่งกว่านั้นช่วงนี้เจียงเซี่ยนยุ่งอยู่กับการคุมงานต่างๆ ในจวนตลอด นางจึงยิ่งไม่ควรสร้างความลำบากให้เจียงเซี่ยนถึงจะถูก
ทว่าป้าเหอกลับคิดแต่จะให้ฮูหยินเหอออกหน้า
ฮูหยินเหอไม่มีทางเลือก จึงจำเป็นต้อ
