งออกความคิดให้นาง “ไม่อย่างนั้น…ท่านไปถามฉิงเค่อที่อยู่ข้างกายท่านหญิง ข้าได้ยินคนบอกว่า นางเป็นคนโปรดที่ยอดเยี่ยมที่สุดข้างกายท่านหญิง ไม่เพียงแต่อ่านออกเขียนได้ ทว่ายังรู้มารยาทและคำสั่งเป็นอย่างดีด้วย ท่านไปขอคำแนะนำจากนาง ต้องไม่ผิดอย่างแน่นอน”
ป้าเหอคิดว่าเวลาไม่คอยท่า จึงออกจากจวนไปเอาเงินสองพันตำลึง และนัดพบฉิงเค่อทันที
ฉิงเค่ออดที่จะแปลกใจไม่ได้ จึงไปรายงานเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็ไปฟังสักหน่อยแล้วกัน! หากไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็ตัดสินใจเองเถอะ!”
อีกไม่นานนางจะยืนยันรายชื่อที่คุมเรือนกับคุมงานแล้ว ยังต้องขอให้หลี่เชียนดูสักหน่อยอีก ถึงอย่างไรในคนพวกนี้คนที่นางคุ้นเคยก็นับได้หมดด้วยมือข้างเดียว หากผิดไป ก็ทำเรื่องน่าอายแล้ว
ฉิงเค่อขานรับและจากไป
พอรู้จุดประสงค์ที่ป้าเหอมา นางก็กลืนไม่ค่อยเข้าคายไม่ค่อยออก
“ที่ท่านหญิงของพวกเราชอบสวมเสื้อผ้าสีเรียบๆ เป็นเพราะท่านหญิงเติบโตในวังฉือหนิงตั้งแต่เด็ก” นางเตือนป้าเหออย่างอ้อมค้อมว่า “อันที่จริงท่านหญิงของพวกเราชอบพวกเด็กสาวที่ร่าเริงและน่ารักมาก เรื่องการแต่งตัวนั้น…ท่านป้าไม่จำเป็นต้องทำ
