บ ก็ต้องเร็วอยู่แล้ว!” หลี่เชียนยิ้ม พลางเช็ดใบให้ดอกกล้วยไม้ที่เจียงเซี่ยนเลี้ยงหลายต้น แล้วเอ่ยว่า “เป็นจดหมายจากใครบ้าง? ว่าอย่างไรบ้าง?”
“มีจดหมายจากไทฮองไทเฮา” พอเจียงเซี่ยนเห็นซองจดหมายที่ทำจากกระดาษเฉิงซินก็รู้ว่าเป็นของของวังฉือหนิง
นางฉีกจดหมายอย่างร้อนใจ พอเห็นลายมือที่คุ้นแคยของเมิ่งฟางหลิง น้ำตาก็เกือบจะร่วงลงมา
เวลานี้เจียงเซี่ยนถึงจะรู้สึกคิดถึงท่านยายจริงๆ
ไทฮองไทเฮาด่านางก่อนในจดหมาย แล้วก็ถามอย่างเป็นห่วงว่านางกินอิ่มนอนหลับหรือไม่ ชินกับการอยู่ไท่หยวนหรือเปล่า หลี่เชียนดีกับนางหรือไม่ หลี่ฉางชิงเคารพนางหรือเปล่า ภรรยาใหม่ของหลี่ฉางชิงทำให้นางลำบากหรือเปล่า สุดท้ายยังบอกนางในจดหมายว่า ให้นางใช้ชีวิตกับหลี่เชียนที่ไท่หยวนดีๆ จ้าวอี้กำลังจะแต่งงานแล้ว ช่วงนี้งานเยอะเล็กน้อย นางงดการปรนนิบัติทั้งเช้าและเย็นของฮ่องเต้แล้ว จึงไม่ค่อยได้เจอจ้าวอี้เช่นกัน ไว้ผ่านช่วงนี้ไปแล้ว นางจะหาเวลาที่เหมาะสมคุยกับจ้าวอี้ คิดหาทางหางานที่ดีหน่อยให้หลี่เชียน จะไม่ทำให้หลี่เชียนเสียเปรียบ…
เจียงเซี่ยนก็ยัดกระดาษให้หลี่เชียน แล้วชี้คำพูดท่อนสุดท้ายของไทฮองไทเฮา และเอ่
