เจียงเซี่ยนเห็นหลี่เชียนจริงจังและตรงไปตรงมาเหมือนถูกฮ่องเต้เรียกมาเข้าเฝ้าและสั่งให้ตอบคำถามในตำหนักจินหลวน ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง
หลี่เชียนฉวยโอกาสฝังหน้าที่คอของเจียงเซี่ยน และออกแรงสูดหายใจสองสามครั้ง
กลิ่นต้นสนและต้นไป่อ่อนๆ มุดเข้าไปในใจเขา ทำให้ใจของเขาเย็นสบายและสดชื่นขึ้น
เจียงเซี่ยนหน้าร้อนผะผ่าว และผลักหน้าของหลี่เชียนออก...
ทั้งสองคนหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน และลืมเรื่องข้างๆ ไปจนหมดสิ้นอีกครั้ง กระทั่งตื่นมาเช้าวันรุ่งขึ้น ฉิงเค่อพาเหล่าสาวใช้ยกของใช้สำหรับล้างหน้าบ้วนปากเข้ามา เจียงเซี่ยนถึงจะนึกขึ้นได้อย่างกะทันหัน
นางนั่งอยู่ข้างโต๊ะเครื่องแป้ง ใช้ขี้ผึ้งหอมทามือของตนเอง พลางเล่าเรื่องที่เล่นไพ่เป็นเพื่อนฮูหยินเหอเมื่อวานให้หลี่เชียนฟัง “…บ้านก็เหมือนราชสำนักเล็กๆ มีคนอยากได้ผลประโยชน์ มีคนอยากได้ชื่อเสียง แล้วก็ยังมีคนที่แค่อยากใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้อย่างสบายๆ เป็นเพียงสาวใช้ที่กวาดพื้นของเรือนด้านนอก ก็อาศัยว่าเคยถูกนายหญิงเรียกใช้สองสามครั้ง วิ่งมาวิพากษ์วิจารณ์เกินจริงที่ลานบนได้ เรื่องแบบนี้แย่มาก และยิ่งไม่อาจปล่อยปละละเลยได้…ต่อไปหากทุกคนเลียนแบบและทำตา
