เจียงเซี่ยนคิดว่าฮูหยินเหอไม่ใช่คนคิดมาก แทนที่จะให้หลี่ฉางชิงบอกเรื่องนี้กับฮูหยินเหอ สู้บอกฮูหยินเหอเองดีกว่า
หลังจากนางคารวะฮูหยินเหอแล้วก็ไม่ได้จากไปเหมือนเช่นเคย แต่ไปจุดธูปที่ห้องเล็กซึ่งจัดเป็นห้องพระเล็กๆ หลังห้องหลักของลานบนกับฮูหยินเหอ
ฮูหยินเหอก็ไม่ใช่คนแบบที่ไม่รู้เรื่องถึงขั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลยเช่นกัน
จุดธูปแล้ว นางก็เชิญเจียงเซี่ยนไปดื่มชาที่ห้องพักผ่อนเอง
เจียงเซี่ยนบอกความคิดของตนเองกับฮูหยินเหอ
ฮูหยินเหอโล่งอกทันที นางอยากจะให้เจียงเซี่ยนรับช่วงต่อเรื่องการควบคุมอาหารการกินภายในบ้านไปด้วยทีเดียว และเตือนเจียงเซี่ยนว่า “ท่านก็รู้ว่าตระกูลหลี่มาจากไหนแล้ว ตระกูลของพวกเราไม่มีกฎระเบียบจริงๆ และข้าก็ดูแลบ้านไม่ค่อยเป็นจริงๆ ท่านไม่ต้องกลัว ข้าจะไม่คิดว่าสะใภ้ดูแลครอบครัว ข้าก็ไม่มีประโยชน์แล้ว และไม่รู้กาลเทศะอย่างแน่นอน ข้ามอบป้ายไม้ในตระกูลกับสมุดบัญชีของเรือนด้านในให้ท่านแล้วกัน ท่านไม่รู้หรอก ช่วงนี้ข้ากับแม่นมเหมียวสะสางบัญชีตอนที่พวกท่านแต่งงานก็ทำให้ข้าเวียนศีรษะตาลายแล้ว ข้าอยากให้ท่านหรือคนของท่านมาคุมเรื่องพวกนี้จริงๆ”
เจียงเซี่ยนยิ้ม
นางรู้สึกได้ถึง
