่วซั่วเช่นกัน นางเรียกสาวใช้เข้ามาช่วยเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าติดกันหลายครั้ง
หลี่เชียนหัวเราะ แล้วประคองใบหน้าของนางและหอมติดกันอีกหลายครั้ง ถึงจะตามสาวใช้เข้าไปในห้องด้านใน
หอมแก้มเจียงเซี่ยนจนเปื้อนน้ำลาย
เจียงเซี่ยนทำแก้มป่องและสั่งให้ฉิงเค่อตักน้ำเข้ามาช่วยล้างหน้าให้นาง หลี่เชียนก็คลุมเสื้อคลุมผ้าผืนบางสีขาวอย่างลวกๆ และเดินออกมาแล้ว เห็นหน้าอกที่แข็งแรงและสุขภาพดีอย่างเลือนราง
คิดไม่ถึงว่าหลี่เชียนดูผอมมาก แต่ตัวกลับไม่บาง
เจียงเซี่ยนรู้สึกว่าดวงตาของตนเองไม่รู้จะมองไปทางไหนดีแล้ว
“เจ้ารีบสวมเสื้อผ้าสิ” นางบ่นพึมพำพลางเร่งเขา “ก็ไม่กลัวถูกลมพัดจนเป็นหวัด”
หลี่เชียนก็ผูกสายคาดเอวอย่างลวกๆ และเอ่ยว่า “อากาศร้อนขนาดนี้ อย่างไรเจ้าก็ต้องให้ข้าสูดอากาศสักหน่อยกระมัง!”
เจียงเซี่ยนเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ให้พวกเด็กรับใช้ไปเอาน้ำแข็งมาวางในห้องเถอะ!”
หลี่เชียนชอบดื่มเหล้าชามใหญ่ กินเนื้อชิ้นใหญ่ คนแบบนี้ภายในร่างกายจะร้อนมาก หน้าหนาวไม่กลัวหนาว ทว่าหน้าร้อนกลับกลัวร้อน นางร่างกายไม่แข็งแรง ใช้น้ำแข็งไม่ได้ หลี่เชียนก็จะต้องไม่ใช้น้ำแข็งด้วยอย่างแน่นอน แต่นางกลับสงสารที่เขาร้อนมาก
“ข้าส
