มาก
นางขาดความรู้และประสบการณ์ในการเข้าสังคม หลี่ฉางชิงก็ไม่ค่อยให้นางออกไปเข้าสังคม ลูกชายอายุสามขวบก็ถูกหลี่ฉางชิงรับไปอยู่ข้างกายและอบรมสั่งสอนด้วยตนเองแล้ว ส่วนลูกสาวนั้นเชิญนางในที่ออกมาจากในวังมา นางก็ไม่ค่อยออกไป จึงพูดไม่ค่อยเก่ง อยู่ที่เรือนด้านหลังก็เหงามากเช่นกัน จึงอยากให้มีคนมาคุยกับนางมาก
ฮูหยินเหอกับเจียงเซี่ยนยิ้มและเคียงข้างกันเข้าไปในห้องโถง
บนโต๊ะกลมของห้องพักผ่อนทางทิศตะวันออกวางอาหารไว้เต็มแล้ว
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วในใจก็ปะปนไปด้วยหลากหลายความรู้สึกจนบอกไม่ถูก
ครั้งก่อนที่นางมา ล้วนเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยม
โต๊ะสี่เหลี่ยมแบ่งเป็นหัวโต๊ะกับท้ายโต๊ะ
ถึงฮูหยินเหอจะเป็นภรรยาใหม่ นั่นก็เป็นการแต่งงานอย่างถูกต้องตามประเพณีและหามเข้าประตูใหญ่ของตระกูลหลี่ แล้วก็เป็นแม่สามีอย่างชอบธรรมเช่นกัน นางก็ควรนั่งหัวโต๊ะ ส่วนเจียงเซี่ยน แม้จะได้รับเงินเดือนชินอ๋องสองเท่า แต่นั่นก็เป็นการชดเชยที่ราชสำนักมอบให้นางเช่นกัน และว่ากันด้วยระดับของขุนนางแล้ว ไม่ว่านางจะได้รับความโปรดปรานจากไทฮองไทเฮาแค่ไหนก็เป็นท่านหญิงไม่ใช่องค์หญิง…หากราชสำนักอยากมอบมารยาทขององค์หญิงให้นาง ก็ย่อมจะแต่งต